Belirsiz...

H
⚪ Konu sahibi son olarak 3636 gün önce görüldü
merhaba benim belirsizliğim:) ikilemde kalma halim...
yarım kalmışlıklarımı itiraf etme vaktim...

şuan en çok ihtiyacım olan şey sendin belkide... son bulmuş umutlarımın,gözyaşlarımın dile gelmesi:)
nekadar çok bekledim bunu yapmak için bilemezsin,ne çok savaş verdim kendi içimde...
keşkelerim,pişmanlıklarım yorgunluğum kadar fazla değil...
sonra belki yine.... :)
 
en sevdiğim gündür oysa cuma dimi:)
hoş,belkide hala öyledir... bir cuma günü yenileniyorumdur belki... yeniden doğuş,kendini buluş....
 
tumblr_mqc8dfPyOH1sp6gk4o1_500.jpg


Şu belirsizlikte bir izim olsun ,
iz bırakanlar unutulmazmıs
kımbılır belkı tanısır cok ıyı anlasırız :çiçek:
hayırlı olsun gunlugun (:
 
belki biraz yalnız kalmaya ihtiyacım vardır artık... ve oturmuş şu düzeni değiştirmeye...
artık gerçekten bir şeyleri değiştirmek,alışkanlıklarımı değiştirmeye çok ihtiyacım var....
 
sinirden ve öfkeden deliye dönmüş durumdayım
günlerdir ayarladığımız herkesi organize ettiğimiz programada gitmiyorum
tüm gün zaten bebattı
tek başıma kalmak istiyorum sadece
 
merhaba cağnım belirsizliğim:benmi:
kendime güzel bi program oluşturdum,sonra şöyle dönüp baktım ki hiç boş zamanım yokmuş:(
neyi nereye sıkıştıracağımı bilmiyorum ama çok yoğun bir süreç başlıyor:(
bir yandan bitirme tezi,bir yandan spor,bir yandan önümdeki kocaman sınav:/
çok zaman kaybetmeden başlamam ve artık şu belirsizlikten çıkmam gerek sanırım:(
 
Sanırım bukadar kısır döngüden ve sürekli onun dertlerini sıkıntılarını dinleyip konuşamamaktan oldukça yoruldum....
apaçık bir örnekti bugünde... hayatım boyunca hep dinleyen taraf oldum
birsüre sonra alıştım buna belki
ama konuşmaya ihtiyacım olduğunda,bunu bulamamak çok fazla yordu beni sanırım
odaklanmam gereken okadar çok şey varken,bunlara takılıyorum
kes bitsin
 
merhaba belirsizliğim,
günler günleri kovalarken,sanırım hoca ile tez konusunu nihayetinden çözüme kavuşturduk :dyg:
bukadar uğraştırmanın anlamı neydi yahu? yokuşa sürdüler resmen,neyse
düşünmek istemediğim birsürü şey,beynimin içinde inatla dalgalanırlarken,dikkatimi toparlamaya çalışıyorum
 
Gunaydin belirsiz gunluk :p
Birazcik tatile ve dinlenmeye ihtiyacim oldugu donemde cok iyi oldu bu hafta :dyg:
sadece 2bucuk gun calisacsagimin enerjisiyle uyandim bu haftaya :D
dun apar topar Morfinyus un yanina ugradim gecerken :hile:
azicik sohbet ettik kahvelerimizi ictik :dyg:
tuhafti ama sanki yillardir tanisiklik varmis gibi hic susmadigimizi farkettim :D
bu kiza en basinda hizli gidiyoruz demistimde dinlememisti beni :asd:
neysem :p tekrar tesekkur ederim kahve icin :dyg: borclandim ama :p
 
ne konuşursam konuşayım rahatlayamayacak gibiyim...
bazen çok şey değil,sadece herkes gibi sıradan bir hayata sahip olmak istiyorum :)
içimdeki duvarları yıkıp,sadece kendim gibi olmak istiyorum... ama nasıl bir damarım varsa artık :)
bazen sadece kendimi anlatamamaktan şikayet ederken,bazende beni çok iyi tanımalarından yakınıyorum ne tuhaf değil mi?
ve her seferinde mutluluğun arkasına saklanmış gözyaşı olduğuna inanıyorum :) batıl bir inanç olsa gerek ama hep tutuyor :)
ilginçtir,bu yüzden sevinçlerimi bile doya doya yaşayamıyorum....
arkasından bir şey olacak telaşı,mutluluğumu bile körüklüyor....
belki de sadece kendi kendime yazmalıyım :)
kendi kendime itiraf edemediklerimi,bir çırpıda döküp kurtulmalıyım....
belki sonra:)
 
merhaba belirsizlik şeysi :dyg:
2 gündür son surat demet akalın'dan özüme döndüm şarkısına sarmış durumdayım :D
son ses :msm:
ne kadar monoton bir hayatım var diyorum arkadaşlara da kızıyorlar bana :/
şu sınavı bir atlatsam artık iyiydi :( üstelik derste çalışmıyorum nedense bir isteksizlik var içimde :(
değiştirmek istediğim okadar çok şey birikti ki hayatımda,nereden başlayacağımı düşünürken ne yapacağımı karıştırıyorum sanırım :msm:
neyse işte,artık silkelenmeli ve kendime gelmeliyim :/ ders çalışmalı ve şu son lanet sınavı bitirmeliyim :asd:
 
birkaç saat içinde bir insanın ruh hali nasıl bukadar değişebilir ki?
sanırım çok fazla etkileniyorum artık bu durumlardan.. ve nedense içine girdikçe olayların,daha çok tiksiniyorum insanlardan...
o son gittiğimiz gün,kendi ellerimle gösterdim onu :s
belki dokunmasak,belki bulaşmasak kendi kendine yaşayıp gidicekti orda :s
bazen doğrumu yanlışmı yaptığımı bile bilmiyorum bu çok berbat bir his ya :s
kendimi iğrenç hissediyorum..
 
ardı arkası kesilmedi gelen kötü haberlerin.... zaten hiç sevmem çarşambalarıda kasım ayınıda...
hele ikisi bir arada, hiç çekilmiyorlar....
nispeten güzel haberler aldım ama nihayet... biraz olsun güldü sanki yüzüm...
güzel bir hafta olsun artık ne olur... aldığım haberlerden sonra yeterince içim acıdı zaten,bu kadar yeter....
biraz kafamı dağıtsam iyi olacak :msm:
 
selam cağnım :msm:
epey olmuş değilmi sana yazmayalı,ay burayada gelmeyeli öyle oldu sanki :msm:
nası berbat günler geçiriyorum nası berbat nası berbat nası berbat :msm:
perşembe-cuma raporluydum bide üstüne ctesi-pazar hastane kolidorları eklenince iyice içim şişti :msm:
birde şunu anladım ki,her şeye rağmen kafandakilerden kurtulamıyorsan,ozaman kafandakine sebep olandan kurtulacakmışsın
bu ders oldu bana
2 yıla 1ay kala son verdik anlıyacağın :msm:
yavaş yavaş falan değil,birden aniden kesip atacaksın arkadaş!
bıçak gibi keseceksin!
sağından solundan arta kalmayacak hiç!
senin hassasiyetlerine,düşüncelerine,isteklerine saygı duymayan ve hiç bunun için uğraşmayan birine,hı birde beni nankörlükle suçlayan birine!
bir insan bukadar stabil devam edemez,etmemeli
bu kadar heycansız,soluk olamaz olmamalı.... en azından benim hakettiğim bu değildi!
en başından beri uyardım ama seni! hiç kulak asmadın bana!
yitiriyorum sana olan heycanımı dedim! hevesimi kaçırıyorsun dedim!
dinlemedin, olacağı buydu
ve inan zerre acımıyor şuan içim.....
çünkü ben kendimce sana defalarca şans verdim,defalarca fırsat tanıdım zaten.....
zor olduğumu savunuyordun bir de değilmi?
ben zor değildim ama sen her şeyi çok fazla basite alıyordun,ve bunu anlamamak için özel bir çaba içindeydin
her seferinde aslında senin için şunu yapacaktım ile başlayan cümleler kurup, hevesimi kursağımda bıraktın
senin için kaçlara kadar bekliyorum diyişlerinde, yüzünde ki asık ifadeyi hiç sevmediğimi söylediğim halde umursamadın
bak hep senin yanındayım diyip, bulunduğum ortamdaki sessizliklerinle arkadaşlarımla mutlu olamamayı çünkü aklımı sende bırakmayı öğrettin
o bitip tükenmez önyargılarınla yordukça yordun sen beni
sana defalarca bana bu şekilde davranma dedikçe, sözlerimi yok saydın
her şeyi fazlasıyla basite alıp, beni kendimden uzaklaştırdın
senin için yaptığım sürprizin bile kabalaşıyorum evet, 'içine ettin' yani her zaman ki gibi....
o 1.yılımızı düşünüp, hoş şeyler hatırlıyorum dedikçe, senin için harcadığım emekleri hiçe saydın
ve her şeyin üstüne, 'kendini gaza getiriyorsun' gibi bir cümle ile, şahane bir özet geçtin
şimdi duymak istediğin buysa, evet gaza getiriyorum kendimi!
Yuttuğum şeyleri, yok saydığım şeyleri, ve seninle nasıl bir gelecek olabilir kaygısını gün yüzüne vuruyorum şimdi!
istediğin oldu, içimde kalan son taneleri tek tek kopardın!
bende bittin...
 
nekadar nankörüm değil mi? sadece canım acıdığında gelmişim sana :p
ama bu kez başka bi sebepten geldim :p
tam 720 günümüz olmuş biliyormusun :dyg:
ve sadece 1 hafta sonra, tamda yılbaşı akşamında 2.yılımızı dolduruyoruz...
ne kadar tuhaf geliyor anlatamam :) okadar aşka küsmüşlüğümün ve bu hayatı sadece kendimle paylaşmışlığa ne çok alışmış olduğum bir zamandı
hayata yeni atılmış, yaşam savaşı veriyordum :)
sana yazdıklarımı o hiçbir zaman okuyamayacak,hiçbir zaman da bilmeyecek :p
sadece cebinde iliştirdiğim birkaç sayfalık mektuplardan ibaret saysın bırak duygularımızı :p
ne kadar kızsamda, ne kadar kendi kendimi dolduruşa getirip kırılsamda ona :p (ki bence öyle bişey yapmıyorum ama :p )
iyiki tam 31/12/2013 tarihinde girdin hayatıma... iyiki ben ogün ürkekçe otobüs beklerken, koşar adımlarla yanıma gelip şaşkın şaşkın tuttun ellerimi :)
iyiki kar yağdığı, yolların kapandığı o zor günlerde :p kaymıyım diye ellerimden tutup, otobüsün bile çıkmadığı o yollardan eve bıraktın beni :)
iyiki sana kızıp bağırdığım, belki başka şeylerin gerginliğini çıkardığım zamanlarda bırakmadın sende ellerimi...
öfkemin kurbanı olup,sana sırt çevirdiğim çoğu zamanları,iyiki kahkahalarla andın da, buz dağları sokmadın aramıza :)
iyiki o hayatımın en güzel tatilini seninle beraber geçirmem izin verdin :)
Maide'yle çaktırmadan yakışıklı çocuklara baktığımzı görünce, iyiki trip attın bana :p
ne çok iyikilerim var ama sen bunları bilmiceksin, şımarmanın alemi yok :p
iyiki bana kızdığın her zamanlarda, başka bahanelerle koşup geldin yine yanıma :)
surat assanda, konuşmasanda hep ellerimi tutmayı bildin iyiki..

nice güzel 2 yıllara öyleyse baş belası :dyg: nice çok güzel, çok sırıtkanlı, çok köpikli, çok çok çok çok çok eleleli 2 yıllara madem :dyg:
 
aşk, tesadüfleri sever diyorlar ya hani... şimdi sana denk geldiğim günü anımsadım :)
elimi tuttuğun günü...
ne çok tesadüflerimiz varmış :)
bu durumda sana da aşık olmuş oluyorum heralde :p
 
ama ama bazen anlatsamda anlamıyorsun ya,nereye kadar diyorum?
belkide hiçbir zaman anlamayacaksın:( zorlamasak mı?
 
unutuyorum ben seni :msm:
enteresan şeyler oluyor bugünlerde hayatımda :msm:
ama yinede hala soru işaretleriyle doluyum.... ve bazı şeyleri aşamadıkça,vazgeçmek üzereyim farkında bile değil....
dün iş görüşmesine gittim,yeni kan lazım bana artık bunu biliyorum :msm:
sanırım fazlasıyla tükenmeye başladım burada olmaktan,beklemek ve zaman kaybetmekten...
tek hayalim vardı,onada olumsuz dönerek ümitlerimi kırdılar zaten :(
ve o.... bu rahatlığından çok sıkıldım artık... anlatamıyorumda...
ne zaman derdimi dökmeye kalksam,kendine yöneltiyor her şeyi...
beni dinlemek yerine her zaman aynı şeyleri yapıyor bana....
ben bu insanlar bir ömür nasıl geçiricemki? okadar kolaymı bunun kararını vermek...
herkes çok tatlı bir çift olduğumuzdan bahsederken,ailem arkadaşlarım onu çok sevmişken, ben neden hala aynı kafadayım bilmiyorum... :(
ama önemli olan onların değil,benim anlaşabilmem değilmi?
sürekli yanımda olması her şeye çözüm mü?
beni anlamayışları hiç değişmeyecek ki... ilk defa hata yaptığımı düşünüyorum biliyormusun :(
yolun başındayken vazgeçmemekle... ona daha çok alışmakla, sevmekle hata ettim ben :(
ona onu sevdiğimin rahatlığını hissettirmekle hata ettim.... :(
hiçbir zaman beni anlayamayacak bir adamla, bana kulak veremeyecek ve her zaman üste çıkmak için kendinden bir şeyler dile getirecek bir adamla,
nereye giderki bu yol?
hep standartsın be sevgili... :(
o zamanın rahatlığı olmamalı dedikçe, öylesin be işte...
içindeki heycanı ve sevinci öldürüyorsun... ve sanki artık ben değişiyorum, senin gibi oluyorum :(
karşıyım bu duruma... senin itirazlarına... anlayışsızlığına... anlamamalarına... heycansızlığına... rahatlığına...
e daha ne? diye bağlamalarına...
ve beni gün be gün kendin gibi yapışlarına....
senin gibi duygusuz olmaya karşıyım... senin gibi heyecansız, isteksiz olmaya karşıyım ben...
hareketsiz kalmaya karşıyım... eğlenmemeye karşıyım....
belkide artık tamamen yenilenmem gerekiyordur.... işimide, aşkımıda geride bırakmalıyım...
tek başıma mutluyum ben :(
senin iyi bir şey söyleyip arkasına eklediğin olumsuz cümlelerine de karşıyım anladın mı!
sana dökemediğim her şeyi bu lanet yere dökmeye ve hiçbir zaman okuyamayacak olmanada karşıyım!
 
berbat bir haftasonu geçirdim ve hatta berbat bir yıl geçiriyorum...
zaten hiç sevmemişimdir çift haneli yılları genelde de hiç iyi gelmemiştir bana.
her şey okadar üst üste geldi ve ben sanırım kendimi okadar yalnız hissediyorum ki.
bir şeylerin kararını almaya çalışıyorum ama yanlış bir psikolojide yanlış kararlar vermek istemiyorum.
başka türlüde yüreğime oturan bu ağırlığı kaldıramıyorum.
sanırım bir şeylerde oldukça geciktim son vermek için.
ne zaman ve nasıl kendime gelebilirim hiç bilmiyorum artık.
tatsız tuzsuz bir hayat işte.
ne uyuduğum bir uyku var,ne ağzıma bir lokma bir şey alabiliyorum.
keşke seçme şansım olsa şuanda ve her şeye son verebilsem delice.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri