-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Sevgilim söyler misin, bu cenaze kimin? Kimin yazgısı bu, kendi mezarının göğsünü kazmak! Bu eller kimin, ecelini avucunda yumruk gibi sıkan…
“Yaşasın!” dediğim ne varsa toprak oluyor! Sevgilim, benim azizim! Susma böyle, yalana dahi tat katar dilin!
“Yaşasın!” dediğim ne varsa toprak oluyor! Sevgilim, benim azizim! Susma böyle, yalana dahi tat katar dilin!
Her sabah nereye gittiğini bilmeden bir işe giden,
Her akşam nereden çıktığını bilmeden bir işten çıkan,
Sevmediği hayatı yaşayan,
Sevmediği işi yapan,
Sevmediği kişilerle yaşayan,
Kalabalıklar yüzünden yaşamaya karşı ne bir sevgi,
Ne de bir sevgisizlik işareti olmadan gelip geçen,
Her akşam evinin dört duvarı arasına sanki bir mezara girermiş gibi giren,
Gecelerini bir sıkıntı yorganının altında yanlız ya da yanındaki yabancı gövdeyle geçiren bütün ölü kentlerin,
Ölü doğmuş çocukları!
Size bu ölü yaşamı hazırlayan sermaye sahibi egemen sınıftır.
Bu acımasız oyunun varlığı siz izin verdiğiniz sürece sürecektir.
Her akşam nereden çıktığını bilmeden bir işten çıkan,
Sevmediği hayatı yaşayan,
Sevmediği işi yapan,
Sevmediği kişilerle yaşayan,
Kalabalıklar yüzünden yaşamaya karşı ne bir sevgi,
Ne de bir sevgisizlik işareti olmadan gelip geçen,
Her akşam evinin dört duvarı arasına sanki bir mezara girermiş gibi giren,
Gecelerini bir sıkıntı yorganının altında yanlız ya da yanındaki yabancı gövdeyle geçiren bütün ölü kentlerin,
Ölü doğmuş çocukları!
Size bu ölü yaşamı hazırlayan sermaye sahibi egemen sınıftır.
Bu acımasız oyunun varlığı siz izin verdiğiniz sürece sürecektir.
Bazı geceler, zaman bir yerlerde takılıp kalır.
Bazı şarkılar sadece böyle zamanda dinleyelim diye vardır.
Bazı şiirler ancak böyle zamanlarda anlaşılabilir.
Bazı hikayelere sadece ve sadece böyle zamanlarda katlanılabilir.
Bazı geceler, zaman buzdan bir bıçak kadar sert, soğuk ve şeffaftır.
Görünmez bir el onu ruhumuzun en hassas noktasına batırır.
Bazı şarkılar sadece böyle zamanda dinleyelim diye vardır.
Bazı şiirler ancak böyle zamanlarda anlaşılabilir.
Bazı hikayelere sadece ve sadece böyle zamanlarda katlanılabilir.
Bazı geceler, zaman buzdan bir bıçak kadar sert, soğuk ve şeffaftır.
Görünmez bir el onu ruhumuzun en hassas noktasına batırır.
Yaşamış olduğun aşkı kimse alamaz senden, o sana aittir, senin ona verdiğin sevgi de, onun sana armağan ettiği de içinde yaşayacak hep; günün birinde yeni aşklar kuracaksın üzerine…
Biz, hepimiz siklamenler gibiyizdir, soğanlarından, yumrularından yeşeririz, kendimizi korumak ve yenilemek yetisine sahibizdir, duyuyor musun?”
Biz, hepimiz siklamenler gibiyizdir, soğanlarından, yumrularından yeşeririz, kendimizi korumak ve yenilemek yetisine sahibizdir, duyuyor musun?”
“Sonra birden birisi hayatımıza giriveriyor;
Onun sahip olduğu bir şey, belki kokusu, belki dokunuşu, belki gülüşü, belki zekası, belki hayata bakış tarzı, belki zevki, belki aldırmazlığı, belki de kötülüğü, içimizdeki boşluğun bütün girinti çıkıntılarını dolduruyor...”
Onun sahip olduğu bir şey, belki kokusu, belki dokunuşu, belki gülüşü, belki zekası, belki hayata bakış tarzı, belki zevki, belki aldırmazlığı, belki de kötülüğü, içimizdeki boşluğun bütün girinti çıkıntılarını dolduruyor...”
Bakma bana öyle iyiyim ben ..!!
Geceleri kalkıp kendi kendime günaydın diyorum..
Çayımdan ısırıp ekmeğimden içiyorum..
Yıldızların arasında ki güneşe iyi geceler falan diyorum..
Üzerimden çıkardığım sessizlik kokan kirlileri bulaşık makinesine diziyorum..
Niye Öyle tuhaf bakıyorsun ki ; iyiyim dedim ya ..!!
Sen gittiğinden beri, ben Çok iyiyim..Çok iyiyim.
Geceleri kalkıp kendi kendime günaydın diyorum..
Çayımdan ısırıp ekmeğimden içiyorum..
Yıldızların arasında ki güneşe iyi geceler falan diyorum..
Üzerimden çıkardığım sessizlik kokan kirlileri bulaşık makinesine diziyorum..
Niye Öyle tuhaf bakıyorsun ki ; iyiyim dedim ya ..!!
Sen gittiğinden beri, ben Çok iyiyim..Çok iyiyim.
Yağı tükenmiş bir kandil gibi söndü ışığım!
Fitilimde ufalmış alevim can çekişirken; bütün şehirlerim de karanlığa gömülmüştü, fay yarıklarına düşen evler gibi!
Kandilim söndü;
Kanamadan, kendime söylediğim yalanlara!
Kanadı sorular içimde, kanattı sorular zihnimi; yine de bilemedim gerçek miydin, değil mi?..
Kuşsuz ağaçlar gibiyim şimdi ve çiçeksiz baharlar gibi...
İçimin bütüüün kelebekleri, dışıma nasıl kaçtı?.. Gözlerimin ateş böcekleri ne zaman karardı?.. Gökte martılar, öylesine kanadı açık ve damlalar, dalga uçlarında böylesine boşlukta nasıl donup kaldı?
Bir ağacın sarmaşığı gibi, benimdin!..
Binlerce parmağınla bedenime dolanmıştın, yüzlerce dudağınla tenime yapışmıştın; benden hayat emiyor, bana hayat veriyor ve birlikte hayat soluyorduk!
Ne oldu?..
Sarılmışken bana boylu boyumca...
Her yanımdaydın ama kökü kopmuş sarmaşıklar gibiydin artık bende; sararıyordun, sertleşiyordun, acıtıyordun!..
Hint fakiri gibi yemeden yaşardım seninle ve canımdan beslerdim seni... Fakat şimdi, bilmiyorum nedir canlı kalmanın yolu!
Dediler ki; insanı öldüren açlık değildir!.. Haftada bir lokma, ayda birkaç yudum bile yemese ölmez insan...
Neden ölür peki içimiz?
Alışığımızı kaybetmekten; al ışığımızı kaybetmekten!..
Bütün şehirleri karardı gönlümün; can çekişmeye başlarken küçülen alevim, fitilde...
Ve, yağı tükenmiş bir kandil gibi söndü ışığım!
Fitilimde ufalmış alevim can çekişirken; bütün şehirlerim de karanlığa gömülmüştü, fay yarıklarına düşen evler gibi!
Kandilim söndü;
Kanamadan, kendime söylediğim yalanlara!
Kanadı sorular içimde, kanattı sorular zihnimi; yine de bilemedim gerçek miydin, değil mi?..
Kuşsuz ağaçlar gibiyim şimdi ve çiçeksiz baharlar gibi...
İçimin bütüüün kelebekleri, dışıma nasıl kaçtı?.. Gözlerimin ateş böcekleri ne zaman karardı?.. Gökte martılar, öylesine kanadı açık ve damlalar, dalga uçlarında böylesine boşlukta nasıl donup kaldı?
Bir ağacın sarmaşığı gibi, benimdin!..
Binlerce parmağınla bedenime dolanmıştın, yüzlerce dudağınla tenime yapışmıştın; benden hayat emiyor, bana hayat veriyor ve birlikte hayat soluyorduk!
Ne oldu?..
Sarılmışken bana boylu boyumca...
Her yanımdaydın ama kökü kopmuş sarmaşıklar gibiydin artık bende; sararıyordun, sertleşiyordun, acıtıyordun!..
Hint fakiri gibi yemeden yaşardım seninle ve canımdan beslerdim seni... Fakat şimdi, bilmiyorum nedir canlı kalmanın yolu!
Dediler ki; insanı öldüren açlık değildir!.. Haftada bir lokma, ayda birkaç yudum bile yemese ölmez insan...
Neden ölür peki içimiz?
Alışığımızı kaybetmekten; al ışığımızı kaybetmekten!..
Bütün şehirleri karardı gönlümün; can çekişmeye başlarken küçülen alevim, fitilde...
Ve, yağı tükenmiş bir kandil gibi söndü ışığım!
Ne kadar değişmişsin ben görmeyeli,
Ellerin güzelliğini kaybetmiş nasırdan,
Hüzün rengi almış saçlarının her teli,
Gözlerine gölgeler düşmüş kahırdan...
Gözlerin ki, gördüğüm gözlerin en güzeli,
Ne kadar değişmişsin ben görmeyeli...
...
Sevdiklerin vefasız mıydı bu kadar,
Ağlamaktan mı karardı gözlerin,
Bir zamanlar gözyaşını sevmezdin,
Şimdi neden yaşardı gözlerin?...
Hasta mısın, yorgun musun ne'n var,
Sevdiklerin vefasız mıydı bu kadar?...
...
Duygular vardır bilirsin anlatılamaz,
Eskisi gibi kalsaydın ne olurdu,
Taptaze, ıpılık kar gibi beyaz...
Keder sana yakışmıyor gül biraz,
Arzular vardır bilirsin anlatılamaz...
Victor Hugo
Ellerin güzelliğini kaybetmiş nasırdan,
Hüzün rengi almış saçlarının her teli,
Gözlerine gölgeler düşmüş kahırdan...
Gözlerin ki, gördüğüm gözlerin en güzeli,
Ne kadar değişmişsin ben görmeyeli...
...
Sevdiklerin vefasız mıydı bu kadar,
Ağlamaktan mı karardı gözlerin,
Bir zamanlar gözyaşını sevmezdin,
Şimdi neden yaşardı gözlerin?...
Hasta mısın, yorgun musun ne'n var,
Sevdiklerin vefasız mıydı bu kadar?...
...
Duygular vardır bilirsin anlatılamaz,
Eskisi gibi kalsaydın ne olurdu,
Taptaze, ıpılık kar gibi beyaz...
Keder sana yakışmıyor gül biraz,
Arzular vardır bilirsin anlatılamaz...
Victor Hugo