~melek~
Üye
-
- Katılım
- Eylül 27, 2013
-
- Mesajlar
- 256
-
- Tepkime puanı
- 0
-
- Puanları
- 266
-
- Yaş
- 28
Bedelini Yüreğimle Ödediğim En Masum Günahındım
“ Varlığın acı veriyor olsaydı bana;
Seni ölüme sevmez
Gelmeyeceğini bile seni beklemezdim hala
Ben sensizlikte bile "seni yaşıyorum" sevgili”
Mevsim
sonbahara akarken ben de sana geliyorum Elimde yokluğun yüreğimde suskunluğunla sana geliyorum sevgili Ilık bir Eylül gecesi kentin yorgun kaldırımlarında tanıdık kelimeler arıyorum sevdana dair Sana dair tek bir kelime yeterdi bana Tek bir nefes bile gülümsemem için yeterdi bana Sensizlikte kanarken sol yanım
ben hep seni düşledim zembereği kırılmış zamanın avuçlarında Seni aradım güneşin sıcak alnında
senin ellerini aradım yağmurun ıslak dualarında
Sana gelirken toprak yağmur kokuyordu sokaklar ise yalnızlık Sana çıkan tüm yollar arsız dikenlerle süslenmişti sanki Ayaklarım kan revanBir yanım uçurum bir yanım sensizlik ama her şeye inat sana geliyorum Hava puslu
etraf ise sensizlik Dikenlere aldırmadan yalınayak yürüdüm gecenin dar sokaklarında Yüreğimle ezdim tüm engelleri
ayaklarımla öptüm yollarındaki ikiyüzlü dikenleri Her şeye inat sana geliyorum bir elimde mevsimlerin koynundan çaldığım ılık bahar bir elimde bulutların saçlarından arakladığım rüzgar ile Bir ömür uzaktan sana geliyorum bir elimde bir avuç gülüş karakışlarda güneş bil diye bir elimde bir yudum umut zifiri karanlıklarda aydınlığa sımsıkı tutun diye Sana geliyorum sevgili
Unutmadan sevgili; gittin diye meteliksiz bir intiharın ayakuçlarına boynunu büken bir kukla olmadım hiçbir zaman Gittiğin gün kansız ve acımasız bir ihtilalin demir kelepçeli zamanlarından kaçıp sen diye ipsiz uçurumlara sığındım Yokluğunda kimi zaman bir çocuk gibi koynunda ağladım kimi zaman kirpiklerinden ıslak yağmurlara kaçtım Sensizlikte her gece arsız fırtınalarına göğüs gerdim ve esrarkeş yangınları sen diye koynuma alıp yüreğimde közledim yalnızlığının ıslak çığlıklarınıEvet gittiğin gün sen kokan kelimelerim çıplak kaldı dudaklarımda Yüreğim gözyaşına asılı kaldı gözkapaklarımda Ama hiçbir zaman boynumu bükmedim yokluğuna Pes etmedim sensizlikte kıyılarıma vuran hasret dalgalarına Direndim
savaştım yalnızlığınla Kan revan içinde kalsam da
bilmediğim fırtınalarda sensiz savaşsam da ben hiçbir zaman “ yalnızlığına “ yenilmedim sevgili
Gittiğin günden beri tek bir kelime konuşmadık seninle Giderken seninle gitti taze baharlarım Yetim kaldım mevsimlerin koynunda Gözlerindeki sıcaklığı aradım güneşin sınırsız coğrafyasında Seni sordum memleketimden göçen turnalara Ama bulamadım seni Yüreğimin derinliklerinde kaybetmiştim seni Aldığım nefeste
hayata bıraktığım her gülüşte seni aradım Bulamadım işte Ucube binaların nemli duvarlarına dayanıp sana ağladım Dudaklarımı kapatıp kelimelerimle yalnızlığına ağladım Ama hiçbir zaman ne kadere ne de sana isyan ettim Gittin diye hiçbir zaman suçlamadım seni Varlığına küfürler edip arkandan beddualar savurmadım hiçbir zaman Gitmiştin beni “ sensiz “ bırakarak Gitmiştin aramızda yaşananları bir kibritle zamansız yakarak Ama gittin diye hiçbir zaman unutmadım seni Yokluğuna inat yaşattım seni Gittin diye bir ikindi vakti kefensiz satırlara gömmedim seni Varlığın bana hiçbir zaman acı vermedi ki ben seni gidişinle suskunluğuna gömeyim sevgili…Seni “ sen “ diye sevdim ben Varlığına inat yokluğunda bile sevdim seni Sana duyduğum sevgim bir günlük olsaydı eğer; seni “ sensizlikte “ bile yaşatmazdım sevgili Seni hiçbir zaman “ acılarımın metresi ” diye sevmedim ki ben Ben yüreğindeki sıcaklığı
tenindeki saklı baharları ve gözlerindeki ıslak gözyaşları sevdim Seni hep " aldığım nefes " bildim Yüreğime dokunduğun için
yarım bir adamı sevginle tamamladığın için sevdim seni
Satırlarıma sonvermeden bilmen gereken bazı şeyler var sevdiğimİyi dinle beni sevgili Cümlelere değil kelimelere örülmüş anlamları iyi algıla sevgili Yokluğunda seni aradım yorgun gecenin gri sabahlarında Yalnızlığında kanattım fakir kelimelerimi Dilimde birikmiş ve bir kaç cümleyi geçmeyen itirafım var sana canımİyi dinle beni şimdi Sensizlikte “ seni aldattım sevgili “Yanlış duymadın sevgili Açık açık utanmadan sıkılmadan seni aldattığımı söylüyorum sevgili Sensizliğin soğuk gecelerinde seni aldattım Hem de defalarca… Başucumda bu imkansız sevdanın sevapları dururken ben seni “ günahlarınla “ aldattım sevgili Yokluğunda kanarken tövbesi yarım kalmış günahlarınla seviştim yalnızlığının buz tutmuş yatağında Her gece bedenimi ateşlere serip günahlarınla seviştim kan ter içinde Közlenmiş bedenimle
terkedilmiş yüreğimle tövbesi oldum en masum günahlarının Seni sensizlikte “ senin günahlarınla “ aldattım sevgili…Sen benden uzaklarda iken bensiz zamanlarda işleyeceğin her günaha bedenimle kefil oldum Körpe ve filizlenmemiş acılarını satın aldım ömür defterinden Evet
tüm günahlarını ve bensiz yaşayacağın tüm acılarını satın aldım karşılığını “ yüreğimle “ ödeyerek
Sen bu satırları benden uzaklarda okurken ben bir kelebek edasıyla baharın ince dallarından binlerce çiçeği yüreğimin eteklerine topluyor olacağım Bir gün Cennetin taze baharlarında buluştuğumuzda giyineceğin “ beyaz duvağı “ süslemek için en parlak yıldızları çalacağım gecenin kirpiklerinden Sen benden “ bir ömür “ uzaklıkta yaşarken sensizlikte bile sen varmışçasına sevdana nefes alıyor olacağım Her gece günahlarınla sevişip güneşle beraber perdelerine gelip yüzüne ilk gülümseyen ben olacağım sevgili Sen beni unutsan da ben seni yüreğimde yaşatacağım Uzaklarda bir yerde yaşıyor ve nefes alıyor olmanı en büyük mutluluğum bilip acılarına delicesine yanacağım Közlenmiş yüreğimle bir sonbahar gecesi ıslak saçlarına yağacağım avuçlarımda güller ile Gözbebeklerinden yuvarlanıp ayakuçlarına serileceğim Gülüşlerini nefesim bilip “ sensizlikte “ bile sana yaşıyor olacağım sevgili Adını yüreğime vurulmuş bir mühür bilip dudaklarında anılan dua olarak hep seninle nefes alacağım sevgili
“ Sen bana “ bir ömür “ uzakken ben sana bir nefes kadar yakınım sevgili
Gelmeyeceğini bile bile ben hala seviyorum seni“
Gün gelecek
Adımı unutmak zorunda kalacaksın
Puslu gecenin yorgun sabahında
Bir kibrit çakıp yaşananlara
Tek tek yakacasın benli hatıraları
Ömür defterinin en masum günahında
Duvarlarında asılı takvimlerden düşen
Bir gün gibi
Ağladığında yüreğine gömülen
Bir hüzün gibi
Yavaş yavaş eriyeceğim dudaklarında
Ama ben sana inat
Yokluğuna inat
Bedenimle közleneceğim günahlarında
Seni benden alan kadere
Tek bir kelime etmeden
Seni içimde yaşatacağım
Çünkü ben senin;
“ Bedelini yüreğimle ödediğim
En masum günahındım…”
İsmail Sarıgene
“ Varlığın acı veriyor olsaydı bana;
Seni ölüme sevmez
Gelmeyeceğini bile seni beklemezdim hala
Ben sensizlikte bile "seni yaşıyorum" sevgili”
Mevsim
Sana gelirken toprak yağmur kokuyordu sokaklar ise yalnızlık Sana çıkan tüm yollar arsız dikenlerle süslenmişti sanki Ayaklarım kan revanBir yanım uçurum bir yanım sensizlik ama her şeye inat sana geliyorum Hava puslu
Unutmadan sevgili; gittin diye meteliksiz bir intiharın ayakuçlarına boynunu büken bir kukla olmadım hiçbir zaman Gittiğin gün kansız ve acımasız bir ihtilalin demir kelepçeli zamanlarından kaçıp sen diye ipsiz uçurumlara sığındım Yokluğunda kimi zaman bir çocuk gibi koynunda ağladım kimi zaman kirpiklerinden ıslak yağmurlara kaçtım Sensizlikte her gece arsız fırtınalarına göğüs gerdim ve esrarkeş yangınları sen diye koynuma alıp yüreğimde közledim yalnızlığının ıslak çığlıklarınıEvet gittiğin gün sen kokan kelimelerim çıplak kaldı dudaklarımda Yüreğim gözyaşına asılı kaldı gözkapaklarımda Ama hiçbir zaman boynumu bükmedim yokluğuna Pes etmedim sensizlikte kıyılarıma vuran hasret dalgalarına Direndim
Gittiğin günden beri tek bir kelime konuşmadık seninle Giderken seninle gitti taze baharlarım Yetim kaldım mevsimlerin koynunda Gözlerindeki sıcaklığı aradım güneşin sınırsız coğrafyasında Seni sordum memleketimden göçen turnalara Ama bulamadım seni Yüreğimin derinliklerinde kaybetmiştim seni Aldığım nefeste
Satırlarıma sonvermeden bilmen gereken bazı şeyler var sevdiğimİyi dinle beni sevgili Cümlelere değil kelimelere örülmüş anlamları iyi algıla sevgili Yokluğunda seni aradım yorgun gecenin gri sabahlarında Yalnızlığında kanattım fakir kelimelerimi Dilimde birikmiş ve bir kaç cümleyi geçmeyen itirafım var sana canımİyi dinle beni şimdi Sensizlikte “ seni aldattım sevgili “Yanlış duymadın sevgili Açık açık utanmadan sıkılmadan seni aldattığımı söylüyorum sevgili Sensizliğin soğuk gecelerinde seni aldattım Hem de defalarca… Başucumda bu imkansız sevdanın sevapları dururken ben seni “ günahlarınla “ aldattım sevgili Yokluğunda kanarken tövbesi yarım kalmış günahlarınla seviştim yalnızlığının buz tutmuş yatağında Her gece bedenimi ateşlere serip günahlarınla seviştim kan ter içinde Közlenmiş bedenimle
Sen bu satırları benden uzaklarda okurken ben bir kelebek edasıyla baharın ince dallarından binlerce çiçeği yüreğimin eteklerine topluyor olacağım Bir gün Cennetin taze baharlarında buluştuğumuzda giyineceğin “ beyaz duvağı “ süslemek için en parlak yıldızları çalacağım gecenin kirpiklerinden Sen benden “ bir ömür “ uzaklıkta yaşarken sensizlikte bile sen varmışçasına sevdana nefes alıyor olacağım Her gece günahlarınla sevişip güneşle beraber perdelerine gelip yüzüne ilk gülümseyen ben olacağım sevgili Sen beni unutsan da ben seni yüreğimde yaşatacağım Uzaklarda bir yerde yaşıyor ve nefes alıyor olmanı en büyük mutluluğum bilip acılarına delicesine yanacağım Közlenmiş yüreğimle bir sonbahar gecesi ıslak saçlarına yağacağım avuçlarımda güller ile Gözbebeklerinden yuvarlanıp ayakuçlarına serileceğim Gülüşlerini nefesim bilip “ sensizlikte “ bile sana yaşıyor olacağım sevgili Adını yüreğime vurulmuş bir mühür bilip dudaklarında anılan dua olarak hep seninle nefes alacağım sevgili
“ Sen bana “ bir ömür “ uzakken ben sana bir nefes kadar yakınım sevgili
Gelmeyeceğini bile bile ben hala seviyorum seni“
Gün gelecek
Adımı unutmak zorunda kalacaksın
Puslu gecenin yorgun sabahında
Bir kibrit çakıp yaşananlara
Tek tek yakacasın benli hatıraları
Ömür defterinin en masum günahında
Duvarlarında asılı takvimlerden düşen
Bir gün gibi
Ağladığında yüreğine gömülen
Bir hüzün gibi
Yavaş yavaş eriyeceğim dudaklarında
Ama ben sana inat
Yokluğuna inat
Bedenimle közleneceğim günahlarında
Seni benden alan kadere
Tek bir kelime etmeden
Seni içimde yaşatacağım
Çünkü ben senin;
“ Bedelini yüreğimle ödediğim
En masum günahındım…”
İsmail Sarıgene