Bebeğinizin özürlü doğacağını bilseniz ne yapardınız.

Y
🟢 Konu yazarı şu anda aktif

Ne yaparsınız?

  • Doğmasına engel olmam

    Kullanılan: 1 33.3%

  • Kürtaja karşıyım

    Kullanılan: 0 0.0%

  • Aldırırım

    Kullanılan: 2 66.7%
  • Kullanılan toplam oy
    3
Kimsenin başına vermesin yalnız seçim yapmak hayati önem taşıyor doğması çile çekmekten başka birşey değil en mantıklısı aldırmak kürtaj..
 
Dogurup sevgiyle buyuturdum. Uy kurban olurdum ona. 'Kurtaj yap/Cocuk hayati boyunca cekmesin, ona bunu yapma' diyeni vururdum.
 
Sağlıklıların çektirdikleri çileleri engelli olanlar çektirmiyordur, dünyaya hiçbir zararları yok..
Bu şekilde düşünenleri daha çok engelli ve sağlıksız görüyorum
 
yüz yirmi günden önce ruh üflenmez, yani o henüz cenindir, insan değildir. yüz yirmi güne kadar da tek bir koşulla ceninin yaşamına son verilir; ona dinini öğretememe kaygısı. bunun dışındaki sebeplerle yapılacak kürtaja dinimiz izin vermiyor. zor bir durum tabii ama bu konuda dinin hükmü belli ise buna uyardım. sonuçta Allah onu ve beni o şekilde imtihan etmeyi murat etmiş, bana söz düşer mi ki?
 
Özürlü kelimesini düzeltirseniz daha güzel olur. Engelli daha uygun.
 
Bence doğurmakla ona dahada zarar verirsiniz sağlam bir kişinin bakımı zor oluyor yaşı ilerledikçe hem ona zahmet hem aileye içinde olmayan bilmez bu acıyı
 
sakat olacağını bilmeden doğursam tabiki büyük bir zevkle bakardım ömrüm sonuna kadar.

Eger doktorum engelli olacak derse aldırırdım çünkü tek düşüncem ben öldükten sonra kimin bakacağı, Bir gerçek var ben ve eşim öldükten sonra hiç kimse bakmaz, devlet bile bakmaz ortada kalır devletin ne kadar baktığını görüyoruz...

yurt dışında oturmuş olsam doktorum engelli dese bile aldırmazdım doğururdum çünkü orda engelli çocuklara devlet çok gzl bakıyor kimseye ihtiyacı kalmıyor...

Bunu yurt dışında kendi gözlerimle görmüştüm ne kadar gzl bakınıldıklarını...
 
Abaris' Alıntı:
sakat olacağını bilmeden doğursam tabiki büyük bir zevkle bakardım ömrüm sonuna kadar.

Eger doktorum engelli olacak derse aldırırdım çünkü tek düşüncem ben öldükten sonra kimin bakacağı, Bir gerçek var ben ve eşim öldükten sonra hiç kimse bakmaz, devlet bile bakmaz ortada kalır devletin ne kadar baktığını görüyoruz...

yurt dışında oturmuş olsam doktorum engelli dese bile aldırmazdım doğururdum çünkü orda engelli çocuklara devlet çok gzl bakıyor kimseye ihtiyacı kalmıyor...

Bunu yurt dışında kendi gözlerimle görmüştüm ne kadar gzl bakınıldıklarını...
Genişletmek için tıkla ...

Yani ablamın iki oğlu zihinsel %40 fiziksel %20 ikiside aynı hastalığı taşıyor devlet her ay 3500 Euro ödüyor yüzmesi rehabilitasyon sağlık diş bakım spor aktiviteleri bedava özel günlük evden alınıp eve bırakılıyor yani gerçekten burda olmasaydık ulu orta kaderimize terkedilirdik ahh gavurlar ahh
 
Başlığa özürlü yazandan "Yok alınmasın.." demesini bekleyemezdik zaten..
 
alaimisema' Alıntı:
yüz yirmi günden önce ruh üflenmez, yani o henüz cenindir, insan değildir. yüz yirmi güne kadar da tek bir koşulla ceninin yaşamına son verilir; ona dinini öğretememe kaygısı. bunun dışındaki sebeplerle yapılacak kürtaja dinimiz izin vermiyor. zor bir durum tabii ama bu konuda dinin hükmü belli ise buna uyardım. sonuçta Allah onu ve beni o şekilde imtihan etmeyi murat etmiş, bana söz düşer mi ki?
Genişletmek için tıkla ...
Kanım dondu. Nereden uyduruyorsunuz bunları?
 
Ateistlere göre hangisi mantıklı işin dinsel yönünü atladık şimdi bilimsel şeyler duyalım
 
Aslında güzel hayallerimiz var. Engelli bir eşim olmasını isterdim mesela. Belki o zorluğu çekince zaman zaman yorgunluk ve bıkkınlık olacaktır ama gönlümüz hep severek hizmetten yanadır. Evlattan yana da öyle. Engelli insanlar melektir, tertemiz yüreklidir onlar. Bıkmadan usanmadan hizmet edene ne mutlu.
 
Bu konuda konuşmak bile gereksiz.. yasal sınırlar dahilinde gebelik tahliyesi yapılmalıdır.. bakarım ederim hikaye, insansan zaten bakarsın da ya sonra ne olacak? Konuşmakla olmuyor bu işler
 
İnancli bir insan hayir ve şerrin Allah'tan olduğunu bilir, buna inanir. Sonrasi falan hikaye asil sen Allah'tan daha mi merhametlisin? Ha nefsime zor gelir bakamam vs denir onu anlarim zira kolay bir şey degil lakin diğer şeyler bana bahane geliyor.
 
Olursa doğurmak ne ki başımda taşırım.
1 sene rehabilitasyon merkezi geçmişim var iş hayatımda,
Kaç öğrencim vardı bana bağlanan.
Kendi parçam olacak ve aldıracağım..
Üstelik o Rabbimin imtihanıdır, başım üstünedir.

Ama ne olur şu başlığı özürlü değil engelli olarak değişin.
Küfür etmek üzereyim..
 
Bunun için o çocuğunun olacağını duyduğun vakitteki sevinci, sonra özürlü olacağını duyduğun zamanki hüzünü yaşamak gerekli. Bunları yaşamadan bir yanıt vermek tahminden öteye gitmez. O babalık ve analık duygusu her şeyten üstün gelir, mantık kullanılamaz hale gelebilir..
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri