Abaris
Elmas Üye
-
- Katılım
- Mayıs 24, 2016
-
- Mesajlar
- 37,867
-
- Tepkime puanı
- 3,894
-
- Puanları
- 353
Bu satırlar bir kaybedenin mirasıdır
Şimdi bir şehrin alacaklıları gözlerinin kapısına dayanmakta…
Henüz vuslatına varamadığım bir yolun
Hicreti düşüyor ayaklarıma
Ve sen…
Daha başlangıcı yazılamamış bir masalın
Sonunu okuyorsun kulaklarıma
Dökülüyor gönül duvarımın sıvaları
Yüreğimin sana bağlanan tellerinden nem tutuyorum
Gece, çirkinliğimi örtmek ister gibi devriliyor üzerime
Ben hüznü, bir yorgan gibi omuzlarıma sarınıyorum…
Olmayacak bir duaya amin diyen avuçlarla dönüyorum hayata
Hep biraz sitemkâr, hep biraz alacaklı
Neresinden tutsan elinde kalacak bir emanetçi çantası
Ve hiçbir borcunu ödememiş bir hayat yorgunu kadar
Öyle sıkılgan, öyle serkeş ve suretine yabancı
Suya düşen hayaller gibi, kendi bedenime ağır gelip
En diplere batıyorum
Şifa niyetine iliklendiğim gülüşünü kaçırıp yüzümden
Beni hep eksik bırakacak bir rüyanın rahmine düşüyorum
Keder, rüzgar gibi doluyor göğüs boşluğumdan içeri
Ağrıyan yanlarıma sürecek bir ‘’sen’’ bulamıyorum
Rükuya varır gibi eğiliyor önümde umudum
Gamsız bir kapının eşiğinde
Tabir-i caizsiz bir ayrılığın masalını anlatıyorsun
Meali olmayan bir ayet gibi dökülüyor ismin dudaklarımdan
Uzanıyorum makber tadındaki göğüs boşluğuna
Gözde fer, elde güç, yürekte derman kalmıyor
Şarjör şarjör terk yağdırıyor üzerime gözlerin
Oysa ben seni gözlerinden sevmiştim
Kapa gözlerini ölümümüz hızlı olsun sevdiğim…
|Züleyha CANKEŞ
Şimdi bir şehrin alacaklıları gözlerinin kapısına dayanmakta…
Henüz vuslatına varamadığım bir yolun
Hicreti düşüyor ayaklarıma
Ve sen…
Daha başlangıcı yazılamamış bir masalın
Sonunu okuyorsun kulaklarıma
Dökülüyor gönül duvarımın sıvaları
Yüreğimin sana bağlanan tellerinden nem tutuyorum
Gece, çirkinliğimi örtmek ister gibi devriliyor üzerime
Ben hüznü, bir yorgan gibi omuzlarıma sarınıyorum…
Olmayacak bir duaya amin diyen avuçlarla dönüyorum hayata
Hep biraz sitemkâr, hep biraz alacaklı
Neresinden tutsan elinde kalacak bir emanetçi çantası
Ve hiçbir borcunu ödememiş bir hayat yorgunu kadar
Öyle sıkılgan, öyle serkeş ve suretine yabancı
Suya düşen hayaller gibi, kendi bedenime ağır gelip
En diplere batıyorum
Şifa niyetine iliklendiğim gülüşünü kaçırıp yüzümden
Beni hep eksik bırakacak bir rüyanın rahmine düşüyorum
Keder, rüzgar gibi doluyor göğüs boşluğumdan içeri
Ağrıyan yanlarıma sürecek bir ‘’sen’’ bulamıyorum
Rükuya varır gibi eğiliyor önümde umudum
Gamsız bir kapının eşiğinde
Tabir-i caizsiz bir ayrılığın masalını anlatıyorsun
Meali olmayan bir ayet gibi dökülüyor ismin dudaklarımdan
Uzanıyorum makber tadındaki göğüs boşluğuna
Gözde fer, elde güç, yürekte derman kalmıyor
Şarjör şarjör terk yağdırıyor üzerime gözlerin
Oysa ben seni gözlerinden sevmiştim
Kapa gözlerini ölümümüz hızlı olsun sevdiğim…
|Züleyha CANKEŞ