Derviş hırkasın giyer yoldan üşenmez
Bana seni sorarlar diyemem
Aklın kıştan korkmadıkça kalbin üşümez
Bana seni sorarlardiyemem
Gece gündüzden ayrışır bir yerde
Bir yerde aşkımıza arabesk katışır
Mendil satan o çocuk o kalantor borsacı ile
göz göze gelir bir yerde
Boşluktan kaçarken yüreğe açılan her yeri
ilkin boşluk doldurur
O iskelede belki
yalnız bekleyenler de olmuştur
Lakin aslolan iskelenin yalnızlığıdır bir yerde
Yalnızlık aşığın yitik malı alır bulduğu yerde
Adın geçse diye çokça gökyüzü okumuşumdur
Bana seni sorarlar diyemem
Şimdi sen bir güzel iklimin
Muhtemel son çiçeği
Nakışlar işlemektesin ruhumun jilet izlerine
Ellerin nasıl da uzuyor
Uzuyor gönlümün koridorlarında
Vazgeç dünyadan diyor gözlerin
Gözlerin katışıksız huzura gebe
Tüm boşlukların yokolduğu o yerde
Beni senle sınarlar
Bana seni sorarlar diyemem
Diyemem sen bir kez öptün diye
yüzümün yazgımla barıştığını