b a y r a m

eskiden bayramlar sevıncle olurdu güleryüzlü insanlar imkanları olmasa bişe bişeyler vermeye calısırlardı.ne bilim evımızde önceden giyecegımız kıyafetlerımızı ayakkabılarımızı hazırlardık.her bir tarafta ne gıyecegımız elbıse seceneklerı olurdu.bide seker isteyen çocuklar olurdu ne günlerdi şimdi ise o gelen çocuklar yok giyeceğimiz kıyafetler fılan eskısı gibi deıl sankı bıkmışız gibi açıkçası eskiden herşeyin bir tadı vardı çocuklara seker vermenın alısverıs yapmanın sımdı okadar monoton gelıorki güleryüzlülük sevinç yok robot gibi yasıoruz gibime geliyor bende öyleyim hicbişeyin tadını tuzunu alamaz oldum alısverıs desen pek gıtmıyorum zevk yok.eski bayramlarımdaki neşeyi yasama kaynağını özledim herşey değişti artık.tadsız tudsuz robot gibi calısmaya mahkum insanlardan biri oldum.ne duygu var ne aşk var ne sevgi var ne dostluk ne arkadaşlık nede eğlence yok sadece pc ve evde oturmakdan başka . nedense artık pekde insanı yonu olmayan robot gibi yasamaya calısan bırey gıbıyım .muzıkler kahve pc ve kitaplar dışında.konusmak bile sıkcıı geliyor nedense internet ortamında geveze oluorum bunu neden yazdıgımıda bilmiyorum....kendi içinde yanlızlık ceken bırıyım galiba ondan yazıorum galiba.bu yanlızlık değişik bişey