Azılı Annelerin Çocuklarını Dövmede Kullandığı Gereçler

Konu sahibi son olarak 2464 gün önce görüldü


Evimizin pek kudretli ses çıkarak süpürgesinin o çok acıtan borusu annemin en önemli demirbaşıydı mesela.
 
benim valide kreş öğretmeni. dövmeye yatkın olmadı hiç. ama bi defa suyumu çıkardı. okuldan atatürk köşesi için bişeyler istenmişti galiba çok hatırlamıyorum. annemin zulasından ne bulduysam artık fiyonklar, simler, ıvır zıvırlar işte, süs diye kartonun sağına soluna şekiller yapacağım.

sim kutusu baya dikkatimi çekti. sonra babama sordum, oynayabilir miyim diye, babam da izin verdi. sanırım salonda vergi iade fişi dolduruyordu. neye izin istediğimi görmedi bile büyük ihtimal. neyse o simler, evin her yerine saçıldı. annem eve gelince, evin o parlayan halini gördü ve öyle bi çığlık attı ki ceza kesilen akademisyenin çığlığından daha beter bir çığlıktı.

sonra işte, bi yandan evi temizledi, bi yandan beni dövdü. bi ara dinlendi falan, kendine geldi. sonra odaları görünce, tekrar girişti. bu süreç böyle gece üçe kadar sürdü işte. aşama aşama dayak yedim, 3+1. daha küçük bi evimiz olsaydı, daha az dayak yerdim. çünkü daha az yere sim bulaştırırdım. ama efsane dayaktı, bugün hala tadı damağımdadır.
 
Benim valide de dövmedi hiç. Sert bakışlarını hatırlarım çünkü füze kullanıyordu resmen. Klasik terlik mevzusu vardı, onu fırlattığı ya 2 ya 3tür. Onu da denk getirmemek için elinden geleni yapıyordu adfss ya da gerçekten denk getiremiyordu :D
 
Annecim hiç dövmedi, sesini bile yükseltmedi.Bi bakardı tamamdı.Kardeşimle bir gün dedik annem neden vurmuyor bize , hadi sinirlendirelim dedik.Yaptıklarımız çıldırtacak şekildeydi o an ama o tüm asaletiyle gelip bir şişe suyu üzerimize dökmüştü ses çıkarmadan (:
 
Oklava ve Sıdıka Terliğinden başka gereç hatırlayamıyorum..
 
Çüş terlik falan anlarim da hortum ne be
 
Canım Annem , bakışları ile döverdi . Keşke olsada hergün dövse ..
 
Sevgili dedeciğimin Adana Dükü olmasından mütevellit asortik bir aile yapımız vardı. Sevgili anneciğim bizi hiç dövmez, hatta bağırmasına bile gerek kalmadan nerede nasıl davranacağımızı bilen evlatlardık,

Cono lalamız katı bir eğiticiydi, evde "abo" demek bile yasaktı ama dayak asla yoktu çocukluğumuzda. Duydum ki şu an selecilik yapıyormuş, ah cono lalam ah.
 
Terlik, Oklava. Eli acıyordu, ne yapsın.
 
rahmetli annem terlik bile atmazdı ama bolca trip atardı. nur içinde yatsın canım.
 
Geri