AYRILIK SAATİ
İşte ayrılık saati geldi . Bir akşam üzeri gittin , bir daha gelmemek üzere .. Ellerimi aldın , dudaklarına götürdün . Hala sızlıyor gözyaşlarının değdiği yerler . Oysa hiç istemiyordum gitmeni , hep benimle kalacağına öylesine inanmıştım ki ! Geçici ayrılıklarına ne kadar uzun olsa da katlanıyordum . Çünkü ; yine sana kavuşmak ümidi vardı içimde . Şimdi öğle sonları bir gece yarısının zifir karanlığına gömülecek . Koridorlar boşuna bekleyecek ayak sesini . Daha düne kadar '' yaşamak '' diyordum , '' senin için yaşamak ..'' Nasıl inanıyordum sana bilemezsin . Beni yaşama gücünün en yüksek noktasına çıkarmıştın . Yalansız bir sevgiydi verdiğin . Öyle güzeldi ki ! Beni durmadan sevmeni istiyordum . Belki yine seveceksin , daha çok seveceksin . Fakat ben çıkardığın noktanın çok uzağındayım şimdi . Boşluğa bırakılmış bir cisim gibi sıfıra doğru yaklaşıyorum . Yere çarpıp parçalandığım anda ; anlayacaksın verdiğin acının dayanılmazlığını . Araladığın , varlıkla yokluk arasındaki o perdeden muhteşem bir son seyredeceksin . Yaşamasız ve ölümsüz bir son olacak bu !
Gitme diyemedim sana , demiyeceğim de .. Beni sevmek hakkını tanıdığım ilk kadına '' gitme '' diyemem , anlıyor musun ? Çünkü kalacağına inanıyordum , dedim ya sana inanıyordum . Ayrılığı gerektiren sebeplerin tartışması yapılmaz bence . Sevmek istemektir . İstemekse kalmaktır bir bakıma . Sevsen isterdin beni , istesen kalırdın , hiç gitmezdin .. Her çaresizliğe karşı durabilirdim seninle , her şeye meydan okuyabilirdim . Sevgin gücümdü , sevgimin acın olduğu kadar .. Seninle paylaşmak vardı kederleri , hazları bölüşmek vardı . Seninle yaşamak vardı kıyasıya .. Hepsi bir anda yok oldu görüyor musun ? Kestiğin yerden kan akmayacak mı sandın ? Beni yapayalnız koyup gittiğin yer bir kan denizi şimdi ..
'' Senden '' diyordum . '' Seninle '' diyordum . '' Senin için '' diyordum . Şimdi sensizim . Seninle olmamın haksızlığını öğrettin bana . Artık senin için yazamam bile .
Bana kendi idam hükmümü imzalattığın kalemi kırıyorum ...