Zaman senin olduğun yerde bir ağaçtır meyve veren
Duygu senin olduğun yerde eşittir sonsuzluğa
Senin olduğun yerde yaşamakla ölmek birbirini tamamlar
Sen yoksan zaman yok, Duygu da yok.....Sonsuzluğa kadar
Varsan güçlüyüm, varoluşundur beni yaşatan
Ben bu yerde seninle vardım, ölürsem varlığına inanarak ölürüm
Seninle bir bütünüm, bölünmezim, seninle varım seninle yok olacağım
Sen yaprak mısın? Öyleyse ağacımda senden başka yaprak olmayacak
Sen yıldız mısın? Öyleyse teksin, başka birşey görünmeyecek gökte
Kimin elleri? Şafağın perdelerini açan
Aydınlığa kavuşturan bizi kimin elleri?
Kimin dudakları? Gündüzlere renk veren
Bu kısacık ömrü yaşanır hale getiren kimin dudakları?
Kimin gözleri? Parlayan gecenin ortasında
Karanlığa huzurlu bir mana veren kimin gözleri?
Dudakların varsa; yaşamaya değer eşsiz bir gün de var
Gözlerin varsa; geceleri güzeldir hiç bitmemecesine
Ellerin varsa; er geç sabah olacaktır aydınlık ve sıcak
Bir kız ağlıyor ortasında sessizliğin......senin için
Senin için gözleri ışıdı, içi aydınlandı
Bu kız en güzel mısralarını yazıyor, senin için
Karanlık, bir sis gibi dağılmaya başlıyor, gece bitmek üzere
Doğuda belli belirsiz bir el açıyor perdeleri.......
Sanki açılan bir sahnenin perdeleri gibi
Birazdan bütün oyuncular sahneye çıkacaklar
Yine aynı köşe kapmaca, aynı yalanlar, aynı oyun
Derken o günkü oyunda bitecek, gece olacak yine ve sen gideceksin
Bense karanlığıma ve yalnızlığıma döneceğim
Tekrar gün aydınlanıp sahneye çıkana kadar...
alinti
Duygu senin olduğun yerde eşittir sonsuzluğa
Senin olduğun yerde yaşamakla ölmek birbirini tamamlar
Sen yoksan zaman yok, Duygu da yok.....Sonsuzluğa kadar
Varsan güçlüyüm, varoluşundur beni yaşatan
Ben bu yerde seninle vardım, ölürsem varlığına inanarak ölürüm
Seninle bir bütünüm, bölünmezim, seninle varım seninle yok olacağım
Sen yaprak mısın? Öyleyse ağacımda senden başka yaprak olmayacak
Sen yıldız mısın? Öyleyse teksin, başka birşey görünmeyecek gökte
Kimin elleri? Şafağın perdelerini açan
Aydınlığa kavuşturan bizi kimin elleri?
Kimin dudakları? Gündüzlere renk veren
Bu kısacık ömrü yaşanır hale getiren kimin dudakları?
Kimin gözleri? Parlayan gecenin ortasında
Karanlığa huzurlu bir mana veren kimin gözleri?
Dudakların varsa; yaşamaya değer eşsiz bir gün de var
Gözlerin varsa; geceleri güzeldir hiç bitmemecesine
Ellerin varsa; er geç sabah olacaktır aydınlık ve sıcak
Bir kız ağlıyor ortasında sessizliğin......senin için
Senin için gözleri ışıdı, içi aydınlandı
Bu kız en güzel mısralarını yazıyor, senin için
Karanlık, bir sis gibi dağılmaya başlıyor, gece bitmek üzere
Doğuda belli belirsiz bir el açıyor perdeleri.......
Sanki açılan bir sahnenin perdeleri gibi
Birazdan bütün oyuncular sahneye çıkacaklar
Yine aynı köşe kapmaca, aynı yalanlar, aynı oyun
Derken o günkü oyunda bitecek, gece olacak yine ve sen gideceksin
Bense karanlığıma ve yalnızlığıma döneceğim
Tekrar gün aydınlanıp sahneye çıkana kadar...
alinti