AY IŞIĞIYLA GEL
Saçların dağınık olmalı, gözlerin bulutsuz...
O en güzel halinle öp beni
Ölü çehremi dolaşsın aydınlık bir yel
Ben karanlıklara gitsemde
Sen uğurlamaya ay ışığıyla gel
Uzak dur üzülüp ağlayacaksan
İçimde kalmalı hep
Kavuşmaya dair bir umut
Gözyaşı dökmeden izle
Gül bahçesi olsun bu tabut
Yalnız değilim nasıl olsa
Hala avuçlarımda tutsak
Sıkı sıkıya kavradığım suratın
Otopsi doktorları bile alamadı
Benimle gömülecek elimdeki fotoğrafın
Son değil bu gidiş
Ölüm yalnızca bedenleri ayırır
İlk değil başıma gelen
Toprak sadece eti çürütür
Ayrılmayacağımız bir yer biliyorum
Bahçelerinde ruhlar kuşlar gibi hür...