Avazım çıktığı kadar susuyorum :)

Konu sahibi son olarak 56 gün önce görüldü
Avazım çıktığı kadar susuyorum
sustukça çığlıklarımın yankısını dinliyorum.
Boşuna arama gözlerimde beni,
duyamazsın içindekini.
Her yankı depremler yaratıyor,
yalnızlığımın kabuğuna sığınıyorum.

Avazım çıktığı kadar susuyorum
içimdeki çıkmaz sokakların sayısı bilinmez,
senden hiç çıkamıyorum.
Aldırmıyorum yıkıklarıma, çöküklerime,
mırıldandığım notalara sıkıştırıyorum seni.

Avazım çıktığım kadar susuyorum
Hayallerimin sözcüklere dönmesi korkutuyor.
Hala nasılda saklıyorum seni, kıyamıyorum.
Gözbebeklerin aklıma geliyor,
Büyütüyorum onları gözlerimde.
Sana sadece küllerimi bırakabiliyorum,
Bari onları incitme..

Avazım çıktığı kadar susuyorum
ben bana susuyorum
ben sana susuyorum
ben aşka susuyorum
ben sevgiye susuyorum
Avazım çıktığı kadar susuyorum..

Yazar:
Metin Benatmaca
 
[YOUTUBE]WLjo0dz-BCQ[/YOUTUBE]




Al-Bay – Üryan Geldim​

Üryan geldim gene üryan giderim
Ölmemeye elde fermanım mı var
Azrail gelmişte can talep eder
Benim can vermeye dermanım mı var
İzin verin ağam bende gideyim
Ah çekipte arkam sıra ağlar var
Bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var​
Tuna suyu gibi akar çağlarım
Yel estikçe hazan gibi solarım
Bir gün gülerisem beş gün ağlarım
Ne oturup ne duracak halim var

Söz: Karacaoğlan
Müzik: Al-Bay​
 



Sevgilim ben senin yüzüne şevkatle değen rüzgarı, teninde yağmur sonrası dinginliğini, "üzerime rahat bir şeyler giyeyim" vurgusundaki rahat'ı, ağzındaki gülüşü herhangi biri için, ama en çok gecelerini ve o keyifli "günaydın sevgilim"li güne bensiz başladığın gerçeğini kıskandım.
Sevmek bir şeyi, sadakatle bağlamak ama hayır boşversene şimdi bunları, izmirde bir vapurdayım, onyedi dakika senin burada olduğun düşüncesi ve ah, o deli istekle iskeleye varacağım ve orada olmayacaksın.
Ellerim boş olacak, ayaklarım gece telâşı ile eve götürecek beni, ve kötüsü evde de olmayacaksın.
Ama rüzgar o kadar yüzümde güzel ki, sanki ellerin..
Tanrım neler söylüyorum, bu vapur beni iskeleye nasıl çirkin götürüyor öyle..
Ellerim tanrım ellerim benim, nasıl yokluk içinde..

Ezel Roz Manaz

Icinde Izmir geciyor diye sana hediye edesim geldi. (:

 



Sevgilim ben senin yüzüne şevkatle değen rüzgarı, teninde yağmur sonrası dinginliğini, "üzerime rahat bir şeyler giyeyim" vurgusundaki rahat'ı, ağzındaki gülüşü herhangi biri için, ama en çok gecelerini ve o keyifli "günaydın sevgilim"li güne bensiz başladığın gerçeğini kıskandım.
Sevmek bir şeyi, sadakatle bağlamak ama hayır boşversene şimdi bunları, izmirde bir vapurdayım, onyedi dakika senin burada olduğun düşüncesi ve ah, o deli istekle iskeleye varacağım ve orada olmayacaksın.
Ellerim boş olacak, ayaklarım gece telâşı ile eve götürecek beni, ve kötüsü evde de olmayacaksın.
Ama rüzgar o kadar yüzümde güzel ki, sanki ellerin..
Tanrım neler söylüyorum, bu vapur beni iskeleye nasıl çirkin götürüyor öyle..
Ellerim tanrım ellerim benim, nasıl yokluk içinde..

Ezel Roz Manaz

Icinde Izmir geciyor diye sana hediye edesim geldi. (:

Çok teşekkür ederim mutlu oldum balım :srl:
 
Bütün bir geceyi uykusuz geçirmene sebep olan şeyleri bir nefeste anlatamazsın.
Önce içine atarsın,sonra susarsın.
 


Hayatlarımızı bir rüyayla karşılaştıranlar haklıymış.Uyanık uyuyor ve uykuda uyanıyormuşuz.
 
tumblr_mrvgakUfVg1sem77no1_500.jpg
 
Geri