"Evde bütün yastık kılıfları yumuşatıcı kokuyor,
sen değil. Sana ait ne varsa attım çöpe; diş
fırçanı, duş jelini, üzerinde saç tellerin olan
tokaları, doğum gününde aldığım parfümü...Bir
iki parça kıyafetin vardı onları da komşunun
kızına verdim sevabına. Önceden, her gün onu
senmişsin gibi görmek koyuyordu, Allah'tan
onlar da taşındılar geçen hafta. Neyse,
fotoğraflarımızı küçük küçük parçalara ayırıp
yaktım. Tenini unuttum, hatta dün bir
başkasıyla seviştim. Hem Sezen bile Vazgeçti,
ben neden vazgeçmeyeyim ki?" diyebilseydim
keşke. Başlarım şarkılara, dön geri.
Oğuz Bal