Avazım çıktığı kadar susuyorum :)

Konu sahibi son olarak 43 gün önce görüldü
Bazen öyle yorar ki aşk insanı, bıktırır hayattan ve kapayınca gözlerini bir daha açmak istemez insan.
 
Acı çektikçe insan olgunlaşırmış. Yalan be! İlk önce kalbin
kırlır, sonra çürümeye başlarsın.
 
Sen bakma benim bu kadar hüzünlü şeyler yazdığıma, ben
çok gülerim. Ve gülerken hiç kimse yalan olduğunu
anlayamaz.
 
[YOUTUBE]lHPuh6JHGwQ[/YOUTUBE]

Dile kolay kalbe ağır
Ayrılık ölümden beter ve sağır
Büyüyor içten içe bendeki yangın
Yokluğunla yok oldum vurdum dibe sersefil oldum
Kalbim sen sen diye atıyorken söyle nasıl unuturum
Sensiz bu hayat hem eksik hem yarım
Hem kırık hem dökük zarar ziyan

Alışamadım desem ne fark eder yok kalbinde vefa Acılara gülmeyi öğrendim bilmem bu kaçıncı bela Yoluna yolum derdim inan gidebilseydik bu aşkta sona Dolanamadık dillere olamadık ne
Mecnun ne de Leyla
 
gqRP7Z.jpg
 
Bu gece, seni üzen şeyleri düşünerek uyuma, bir gün, biriyle,
daima mutlu olacaığını düşünerek uyu. Çünkü mutlaka bir
gün, biriyle, daima mutlu olacaksın..
 
Geri