Su, ateş ve ahlak, bir sebepten dolayı bir araya gelmişler. Uzun süren sohbetin ardından birbirlerini kaybettikleri takdirde nasıl tanıyacakları ve nasıl buluşacakları konusuna gelmiş sıra. Ateş hemen söz almış: —Sevgili dostlarım! Nerede bir duman görürseniz, nerede cayır cayır alevlerin sıcaklığını hissederseniz ve nerede yanık kokusu alırsanız hemen oraya bakın. Beni mutlaka fark edersiniz. Çünkü benim adım ateş.
Ateşten sonra su kendini tanıtmaya başlamış: -Can dostlarım! Nerede bir dere görseniz, nerede bir şırıltı duysanız ve nerede heybetli dalgaların gürültüsü ile sarsılırsanız yönünüzü hemen oraya çevirin. Beni kaybetseniz bile bulmanız çok kolay.
Su da kendini tanıttıktan sonra ahlaktan söz almasını beklemişler. Ahlak başını önüne eğmiş. Bir şey söylememiş. Su ve ateş bu durumdan rahatsız olmuşlar. Ve ikisi birden sormuşlar:
...
—Söylesene sevgili dostumuz! Konuşsana ey ahlak! Eğer seni kaybedersek nasıl tanıyacağız? Seni nasıl bulacağız?
Ahlak, başını yerden hafifçe kaldırıp dostlarını yüzüne bakmış ve demiş ki: —Can dostlarım! Biliyorsunuz, benim adım ahlak. Ne olur beni hiçbir zaman kaybetmeyin. Çünkü beni kaybederseniz, bir daha bulamazsınız.
Ateşten sonra su kendini tanıtmaya başlamış: -Can dostlarım! Nerede bir dere görseniz, nerede bir şırıltı duysanız ve nerede heybetli dalgaların gürültüsü ile sarsılırsanız yönünüzü hemen oraya çevirin. Beni kaybetseniz bile bulmanız çok kolay.
Su da kendini tanıttıktan sonra ahlaktan söz almasını beklemişler. Ahlak başını önüne eğmiş. Bir şey söylememiş. Su ve ateş bu durumdan rahatsız olmuşlar. Ve ikisi birden sormuşlar:
...
—Söylesene sevgili dostumuz! Konuşsana ey ahlak! Eğer seni kaybedersek nasıl tanıyacağız? Seni nasıl bulacağız?
Ahlak, başını yerden hafifçe kaldırıp dostlarını yüzüne bakmış ve demiş ki: —Can dostlarım! Biliyorsunuz, benim adım ahlak. Ne olur beni hiçbir zaman kaybetmeyin. Çünkü beni kaybederseniz, bir daha bulamazsınız.