Ağlayalım Atatürk’e
Bütün dünya kan ağladı.
Süleyman olmuştu mülke
Geldi ecel can ağladı.
Doğu batı cenup şimal!
Aman Tanrı bu nasıl hal?
Atatürk’e erdi zeval
Memur meb’usan ağladı.
Atatürk’ün eserleri
Söylenecek bundan geri
Bütün dünyanın her yeri
Ah çekti vatan ağladı.
Fabrikalar icat etti
Atalığın isbat etti.
Varlığın Türke terk etti
Döndü çarh devran ağladı.
Bu ne kuvvet bu ne kudret
Varıdı bunda bir hikmet
Bütün Türkler inön’İsmet
Gözlerinden kan ağladı.
Tiren hattı tayyareler…
Türkler giydi hep karalar
Semerkant’la Buhara’lar
İşitti her an ağladı.
Siz sağ olun Türk gençleri
Çalışanlar kalmaz geri
Meraşalin askerleri
Ordular teğmen ağladı.
Zannetme ağlayan gülmez
Aslan yatağı boş kalmaz.
Yalnız gidenler gelmez
Her gelen insan ağladı.
Uzatma Veysel bu sözü
Dayanmaz herkesin gözü
Koruyalım yurdumuzu
Dost değil düşman ağladı.