Atatürk`e Mektup

  • Kullanıcı Dem
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Toplum ve Gündem
Konu sahibi son olarak 30 gün önce görüldü
Atam,


Seni hiç görmedim ama yanımda olmanı çok isterdim. Aslında hiç birşey senin bıraktığın gibi değil. Olmasını istediğin gibi hiç değil. Sen ulusal egemenlik temelleri üzerinde yükselen Cumhuriyetin kurucususun. Bu fikri güçlendirmek ve bütün Türk insanlığının benliğine yerleştirmek için çok çaba harcadın. Bize uygar medeniyetler seviyesine yükselme yolunda ilerleme katetmiş bir devlet bıraktın ve dedin ki : " Cumhuriyeti biz kurduk , Onu yükseltecek ve yaşatacak sizlersiniz. "



Öyle sanıyorum ki bize emanet ettiğin bu ülkenin T.C. `nin sözde Atatürkçü olduklarını iddia eden , menfaat düşkünü , yalnızca keselerini doldurmak tek hedefleri olan kişiler tarafından içten içe çökertilmeye çalışıldığını görseydin, uğruna kanlar dökülen, canlar verilen , her karış toprağının nice zahmetlerle kurtarıldığı bu vatanın , yeri geldiğinde cumhuriyetçi, devletçi kişiler tarafından yavaş yavaş tüketildiğini bilseydin çok üzülürdün.


Bütün bunlar için senden özür diliyorum.



Ben Atatürkçü Türk genci olarak bana vermiş olduğun sorumlulukların hepsini yerine getireceğime , vatanımın ilerlemesi için, Cumhuriyetin yaşatılması için üzerime düşen görevleri en iyi şekilde yapacağıma , benden sonrakilere benim yaşadığım devletten daha iyi bir devlet bırakacağıma sana söz veriyorum.


Söz veriyorum ki Türkiye Cumhuriyeti sonsuza değin yaşayacaktır. Ben bu amaçla elimden geleni yapacağım. Sen ve senin sevgin daima kalbimde bana bu yolda destek olacaktır.



Sen düşünceleriyle bitmeyen insansın.



Saygılarımla


E.B
 
Son düzenleme:
ihaveanidea aslında ben bu konuda senin de düşüncelerini merak ediyorum. Sen olsan neler yazardın Atatürk'e. ?
 
Atam'a yazdığım mektupta küçük bir oğlan çocuğu üslubunu kullanırdım. Onu ne kadar sevdiğimi ve zamanında verdiği mücadeleleri öve öve bitiremezdim Dem.

Sonra beni dizlerine yatırıp, Beyaz Zambaklar Ülkesi'nde kitabını saçlarımı okşayarak okumasını isterdim.

Beni bir cepheye götürmesi ve akıl dolu savaş taktiklerini kurmaylarıyla tartışırken onu izleme fırsatını bana verip veremeyeceğini sorardım.

Beraber köylere yatıya gidip, oradaki gariban vatandaşlara Latince harfleri tek tek öğretme ihtimalini sorardım Atam'a.

Bir de beni kanatlarının altına alıp "Evlat!" demesini de isteyebilirdim belki.



Bana Atam'ı çok yanlış anlattılar, bu bir sır değil. Yahudi diyen oldu onun için, Sabetayist diyen oldu, din düşmanı diyen oldu, hiçbirine sesimi çıkaramadım. Çünkü bunu ben daha körpecik bir çocukken, zihnim bir pamuk tarlası kadar bembeyazken kahpece, haince ve sinsice yaptılar!

Lakin yüce Yaradan, yoldan şaşırtmıyor Dem.
 
Bir özür borçlu bu millet sana...
 
Geri