Asr.

A
  • Kullanıcı Asr.
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Üye Günlüğü
⚪ Konu sahibi son olarak 3732 gün önce görüldü
tumblr_myn5krTo8H1t1ytnco1_500.jpg
 
Resmen ”amaaan nolucak, en fazla ölürüm” kafasındayım.
 
Sen yokken de atıyorsa kalbim , atmasın öyle dursun isteriim.
 
Bazen ben bile kendimi yanlış anlayıp iç sesime atarlanıyorum
 
Kelimenin sonuna gelen, benim anlamında olan "-m" eki nasıl mükemmel.
 
Sevgilisi olanların sayısı gitgide artmaya başladı. Galiba bi yerde kaynak buldular ama söylemiyorlar.
 
İnsan, çokça hayat ve bir de ölümdür
 
Sokağa çıksan ölürsün.
Ekmek almaya gitsen ölürsün. 
Alın terinle çalışırsan yine ölürsün.
 
Abi enkazdan çıktı. Simsiyah. Yerin en dibinde 10 saat mahsur kaldıktan sonra tabi. Perişan. Az önce ölümden sıyrılmış. Tahminen çocuğunu, ailesini bir daha göremeyeceğini düşünmüş. Belki cehennemden farksız aşağısı. Cesetleri anlattı, muhabir mikrofonu uzattı. Bi kaç sorudan sonra ''Bi daha madene girecek misiniz?'' diye sordu. Canlı yayın, onlarca tv canlı yayınlıyor. Abi bi duraksadı, gözünden akan yaşı sildi, sakin ve kısık bi sesle ''Çocuğun okulu, kredi borcum var..'' dedi. Herkes sustu.. Muhabir ne diyeceğini şaşırdı.
 
Bak yüzlerce aile kül oldu, kömür gibi yandı.
 
Sana bakmasınlar. Öylesine bile bakmasınlar. Kıskanırım.
 
Her okulda ölmeyi unutmuş bir öğretmen vardır.
 
“Kaç tane unutulmaz günü vardır insanın..”
 
Uyandıktan sonra ilk 1 buçuk saat iletişim kurmaya müsait olmuyorum.
 
Allah'ım bize, inşallah olur diye dua edip hayalini kurduğumuz her şeyin, çok şükür oldu sevincini yaşat.
 
İlk mesajı atabilmek için özgüvenden çok medeni cesaret gerekli.. Yazdığınız şeyin karşınızdaki insan tarafından nasıl algılanacağı tabiki önemli ama hiç kimse yoktur ki, bir günaydın mesajından rahatsız olsun veya mutlu olmasın.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri