AŞK
ELektriğin OLmadığını BiLe BiLe Düğmeye Basmak Gibidir Aşk.
GözLerinin AydınLığa Kavuşmasını Ümit Edersin O an.
Ne ŞarteLLerin indiğini Duymuşsundur
Ne de içindeki YaLnızLığı Söndürmüşsündür.
Bir ince dokunuş ve yok oLuş. .
AsırLar Boyu Hep Aynı BurukLuğu Taşırsın içinde.
ÇocuksuL DüşLerinin KayboLup Gittiğini Gördüğün an
BeLki de Hayatın bütün kirini iki damLa gözyaşıyLa siLersin.
Ya da siLmeye caLışırsın.
Akıttığın Her DamLa da Can Verirsin.
AsLında Bir Ruh'a Bir Can VeriLmiştir de
Sen Hayat YorgunLuğunu o kadar çok hissedersin ki
An geLir kuş gibi hafifLediğini düşünürsün.
Sadece düşünürsün. .
Klasik bir pazar günü ertesi suskunLuğu bu gün.
Pazartesinin geLişini karşıLamak ne kadar kötü asLında.
VapurLarın sesini duyar gibiyim şu an.
İçimden kayıp giden yoLcuLar uğurLuyorum ağır ağır.
MartıLarın cehennem haykırışLarını andıran çığLıkLarı.
Hep aynı yüzLer aynı insanLar.
Aynı yoLLar aynı güzergahLar.
Herşey aynı.
Sende o da.
HaLa YaLnızsın. Dünü ardından bırakıp Bu güne bakmaya caLışan sen!
HaLa yaLnızsın.
Onun geçtigi durakLarda bekLeyip duruyorsun.
Hani geLmeyeceğini de biLiyorsun
Görse biLe bakmayacağını da.
Çünkü; Sende aynısın o da.
O Bir BiLinmezLiğin Uykusunda Şimdi.
MutLuLuğun Portresini Çiziyor Her Adımda.
Zihnine Kazıdığı TürLü TürLü YaLanLarın Koynunda Uyutuyor SevdaLarı.
Tuttuğu her eL'e eL Baktığı her göz'e göz OLma çabasındasın.
Sırra Kadem Basma Düşüncesi içinde uyuyorsun günLerdir.
GünLerin asırLara dönüştüğünü söyLemekten korkuyorsun.
BekLiyorsun ümit ediyorsun.
Her Pazartesi olduğu gibi yine gözLerinin gözLerine çarpmasını diLiyorsun.
BakışLarının değdiği her yerde ' OLma ' çabası seni içten içe bitiriyor asLında.
Sen bunLarı gördüğün haLde umursamaz tavrınLa karşıLıyorsun herşeyi.
ELLerinin arasına koyduğun bütün umutLarın kırıLdığını görmemezLikten geLiyorsun.
Oysa sen!
Her pazartesi can veriyorsun.
Her Pazar Yeniden doğup ertesi günün acısına tesLim ediyorsun kendini.
Artık herşey aLışkanLık haLine geLmiş sende.
Bir diL'sizin romanını yazıp yazıp duruyorsun.
DiL'ine keLam oLanı buLamayacağını biLe biLe.
Sonra oturup düşünüyorsun öyLece.
Yeterince gördüm böyLe iyi dercesine.
GerçekLerLe yüzLeşme zamanı geLdi diyorsun.
BeLkide ençok kendinLe yüzLeşmekten korktuğun için
Vazgeçiyorsun bir anda.
Son sigaranLa bitiriyorsun bütün herşeyi.
BeLki de ençokta kendini.
Sen içine çektikce o esirliğin gri rengini
Birbir dumanında kayboLup gidiyor bütün duşLerin.
Son kez eLektrikLerin geLdiğini ümit ederek basıyorsun düğmeye
Yine "bir hayaL kırıkLığının ertesinde ben. . !" dercesine somutuyorsun.
Ve anLıyorsun ki;
KaranLıkta ışık aramaya benzer AŞK. .
Alıntı