Aşk-ı Muâmmâ

Aşk-ı Muâmmâ
Sus!
Benden bir adım ötede kal, tek kelime söylemeden!
Sadece dinle!
…
Buhrân’lardayım!
Bereketli ömrüm hûsranlarda!
Hûzne sâhtiyan siyah gözlerim!
Acıya mâhkûm düş fakiri bedenim!
Âzâd et beni yâr!
…
El, ayak çekilmişken, Gece sessizken, Bu mûcrim bedenini,
Örselenmiş ruhumdan çek!
…
En hûzzam êzgiler yâd olurken yüreğimde; Git benden!
Pervâsızca girdiğim, baş koyduğum bu yolda,
Gözlerinin âmâ’lığına say git!
…
Jurnâl bir acıdan ibaret değilsin artık gönül çetelemde!
Akşamları tok karnına aldığım iki tablet sen yerine,
Bir tutam mutluluğu, antibiyotik niyetine yutmak geliyor içimden!
Ama olmuyor!
Ruz-i ezelden konulmuş yasaklarım var bu sevdaya dair!
…
Sen ey vâveylâ’m !
Sen ey giryan’larımın sêbeb-i mêd’di!
Sen ey körpe lâkin: gâmlı ömrümün mazereti!
Git hadi…Git …
…
Korkutuyorsun artık beni… uykularım kaçıyor!
Kâbus’a dönüyor rüya’larım…
İki büklüm kıvrılıyorum yatağımın soğuk yanında!
Bir muâmmâ’ya dönüştü artık bu aşk!
Çıkamıyorum içinden, yollarım kapalı! sokaklar dar!
Git! lütfen git artık!
…
Git hadi…
Sevmiyorum artık sevmeyi bile!
İstemiyorum artık yaşamayı! Yaşamak isterken delice!
…
Nefes almak hiç bu kadar zorlamamıştı beni!
Ben senden gidemiyorum! Ben senden geçemiyorum sevgili!
Lütfen sen geç! Sen git benden!
…
Girmek istemiyorum artık talan olmuş gönül bahçelerine,
Anlıyor musun?
Kapansın gönül defterin, Yazılmasın hiçbir kelâm!
…
Fârz et ki; ben bir rüya’ydım, uyandın bitti!
Fârz et ki; ben bir yağmur’ dum, sel olup aktım!
Fârz et ki; hepsi bir düş’tü, yanıldın ve her şey bitti!​