Aşık Olan Neylesin . . . .
Yavuz Sultan Selim Han , Mısır ı fethettiğinde idareyi eline alıp kendi hakimiyetini yerleştirmek için bir süre daha orada kalmış . Bu sırada çadırda kalıyormuş . Çadırını süpürüp temizleyen , yemeğini yapan bir cariye varmış ki , Yavuz Sultan Selim Han sabah çıkınca cariye geliyor , akşama kadar çadırı temizleyip yemekleri hazırlayıp gidiyor , akşam olunca da Yavuz Sultan Selim Han çadırına dönüyormuş . Cariye nasıl olmuşsa bir kaç kere Yavuz Sultan Selim Han ı görmüş ve ona aşık olmuş . Ama ümitsiz bir aşk . Zira bir tarafta koskoca cihan padişahı diğer tarafta basit bir cariye . Fakat cariyenin aşkı dayanılmaz boyutlara ulaşıp kalbine sığmaz hale gelince , ne yapacağını bilmez bir halde halife ye açılmaya karar vermiş .Lakin aradaki uçurum cariye yi iyice çıkmaza sokuyor , kararsız hale getiriyormuş . Bir yanda dayanılmaz baskısı , diğer yandan aradaki devasa farkın kendini engellemesi arasında bocalayan cariye Halife nin karşısına çıkma cesaretini bulamayan cariye yazarak aşkını söylemeye karar vermiş . Ve bir kağıdın üzerine üç kelime yazarak Yavuz Sultan Selim in yatağının üzerine bırakmış .
Yazıda şöyle yazıyormuş '' Derdi olan neylesin '' . Akşam çadırına gelipte yatağının üzerinde küçük bir kağıt parçasını bulan han , kağıdı okuduğunda yazanın cariye olduğunu anlamış . Ve kağıdın arkasını çevirip cevabını yazmış . '' Derdi ne ise söylesin ''. Yavuz Sultan Selim han sabah olunca aynı yere kağıdı bırakıp çıkıp gitmiş . Bir müddet sonra çadıra gelen cariye , heyecanla kağıdı aramaya başlamış . Kağıt aynı yerde duruyormuş . Kağıdı eline aldığında heyecanı bin kat daha artmış . Halifenin cevabından biraz cesaretlenen cariye , dün ki yazdığının altına şu cümleyi eklemiş : '' Korkuyorsa neylesin '' . Akşam olmuş , halife çadıra dönmüş , kağıdı okumuş ve cevabını yazmış : '' Hiç korkmasın , söylesin '' . Sabah bu cevabı okuyan cariye iyice cesaretlenmiş ve karar vermiş . Bu akşam Halife ye aşkını söyleyecek ve o gelene dek çadırdan gitmeyecekmiş . O gün akşama kadar işlerini yapmış ve halifeyi beklemeye başlamış . Yavuz Sultan Selim Han akşam olupta çadıra dönünce , cariyeyi kendini bekler bulmuş . Cariye han ı görünce hemen ayağa kalkıp temenna durmuş . Yavuz Sultan Selim '' Buyurunuz sizi dinliyorum '' deyince , cariye cesaretini toplayama çalışırken titreyen ellerini gizlemek için dirseklerini tutarak kollarını kavuşturmuş . Heyecandan kıpkırmızı kesilmiş . Kalbi yerinden fırlarcasına atarken , titrek ve mahcup bir sesle : '' Efendim '' demiş . '' Cariyeniz ... size ...'' ve cümlesini tamamlayamadan yığılıp kalmış . Kalbine sığmayan aşkını söyleyemeden cariyenin bu temiz aşkı karşısında halife gözyaşları içerisinde etrafında bulunanlara '''' Gerçek aşkı şu cariyeden öğrenin . Zira aşık maşukunun yolunda olur ve o yolda ölür
Yavuz Sultan Selim Han , Mısır ı fethettiğinde idareyi eline alıp kendi hakimiyetini yerleştirmek için bir süre daha orada kalmış . Bu sırada çadırda kalıyormuş . Çadırını süpürüp temizleyen , yemeğini yapan bir cariye varmış ki , Yavuz Sultan Selim Han sabah çıkınca cariye geliyor , akşama kadar çadırı temizleyip yemekleri hazırlayıp gidiyor , akşam olunca da Yavuz Sultan Selim Han çadırına dönüyormuş . Cariye nasıl olmuşsa bir kaç kere Yavuz Sultan Selim Han ı görmüş ve ona aşık olmuş . Ama ümitsiz bir aşk . Zira bir tarafta koskoca cihan padişahı diğer tarafta basit bir cariye . Fakat cariyenin aşkı dayanılmaz boyutlara ulaşıp kalbine sığmaz hale gelince , ne yapacağını bilmez bir halde halife ye açılmaya karar vermiş .Lakin aradaki uçurum cariye yi iyice çıkmaza sokuyor , kararsız hale getiriyormuş . Bir yanda dayanılmaz baskısı , diğer yandan aradaki devasa farkın kendini engellemesi arasında bocalayan cariye Halife nin karşısına çıkma cesaretini bulamayan cariye yazarak aşkını söylemeye karar vermiş . Ve bir kağıdın üzerine üç kelime yazarak Yavuz Sultan Selim in yatağının üzerine bırakmış .
Yazıda şöyle yazıyormuş '' Derdi olan neylesin '' . Akşam çadırına gelipte yatağının üzerinde küçük bir kağıt parçasını bulan han , kağıdı okuduğunda yazanın cariye olduğunu anlamış . Ve kağıdın arkasını çevirip cevabını yazmış . '' Derdi ne ise söylesin ''. Yavuz Sultan Selim han sabah olunca aynı yere kağıdı bırakıp çıkıp gitmiş . Bir müddet sonra çadıra gelen cariye , heyecanla kağıdı aramaya başlamış . Kağıt aynı yerde duruyormuş . Kağıdı eline aldığında heyecanı bin kat daha artmış . Halifenin cevabından biraz cesaretlenen cariye , dün ki yazdığının altına şu cümleyi eklemiş : '' Korkuyorsa neylesin '' . Akşam olmuş , halife çadıra dönmüş , kağıdı okumuş ve cevabını yazmış : '' Hiç korkmasın , söylesin '' . Sabah bu cevabı okuyan cariye iyice cesaretlenmiş ve karar vermiş . Bu akşam Halife ye aşkını söyleyecek ve o gelene dek çadırdan gitmeyecekmiş . O gün akşama kadar işlerini yapmış ve halifeyi beklemeye başlamış . Yavuz Sultan Selim Han akşam olupta çadıra dönünce , cariyeyi kendini bekler bulmuş . Cariye han ı görünce hemen ayağa kalkıp temenna durmuş . Yavuz Sultan Selim '' Buyurunuz sizi dinliyorum '' deyince , cariye cesaretini toplayama çalışırken titreyen ellerini gizlemek için dirseklerini tutarak kollarını kavuşturmuş . Heyecandan kıpkırmızı kesilmiş . Kalbi yerinden fırlarcasına atarken , titrek ve mahcup bir sesle : '' Efendim '' demiş . '' Cariyeniz ... size ...'' ve cümlesini tamamlayamadan yığılıp kalmış . Kalbine sığmayan aşkını söyleyemeden cariyenin bu temiz aşkı karşısında halife gözyaşları içerisinde etrafında bulunanlara '''' Gerçek aşkı şu cariyeden öğrenin . Zira aşık maşukunun yolunda olur ve o yolda ölür