Artık Bir Hiçlik Başlıyor

Gitmem gerek deme
Bana gidemezsin
Beni sende terkedemezsin


Bu şehir kaç can daha alacak
Kaç kişiyi benden kopartacak
Yüreğimdeki acı
Ne zaman sönecek
Gecelerimi
Ne yıldızlar
Nede sokak lambaları aydınlatıyor
Odamda masmavi bir ışık bir kalemim bir defterim
Bir de sigaram kaldı
Yalnızlık
Annemden sonra en çok sevdiğim dostumdu
Ama artık dayanamaz oldum
Geçmiyor ki o günler
Hançer gibi
Saplanıyor
Bir vicdansızlık
Bir vicdansızlık
Devam ediyor..
Bak herşey karanlık
Bana aydınlık veren herşey
Kapkaranlık
Artık sığamıyorum.
Ne gündüze ne geceye
Yaşıyorum ama
ailemden uzak
"Sen'den" uzak
Aşktan uzak..
Bittiğine inanmak istemezken
İnanıyorsun
Üşüyorsun
Isıtmıyor seni hiç birşey
Ne yastığından sana fayda geliyor
Ne de odandaki ışığından..
Oysa bir mum bile olamadım
Sadece kendi ışığımı bile yansıtamadım..
Bak artık hiçim.
Hiçiz...
Ve öldüğümde anlayacağımı
Şimdiden anladım...
​