Kelime anlamı olarak "ittifak, bağdaşmak" anlamına gelen ve -büyük ihtimalle- Latince'den gelen Alyans, "al (yanına)" ve "ligare (ligere; bağlamak)" sözcüklerinin birleşimden dile geçmiştir. Antik Roma, Mısır ve Yunan kültürlerinde tarihler boyunca görülen Alyans, eski çağlardan itibaren sol elin parmağına takılırken bu geleneğin Latin Avrupa inancından geldiği bilinmektedir.
"Vena Amoris" yani "Aşk Damarı" olarak çevrilen Latince deyiş, bu geleneği doğrularken sol elin dördüncü parmağından geçen bir damarın direkt kalbe gittiği anlatılmaktadır.
Antik dönemlerde bitkilerden yapılan alyans çoğunlukla kenevir, kemik ve fildişine yüzük şeklinin verilmesiyle elde edilmiştir. Evlilik sembolü olsa da, Antik Roma'da o dönemler sadece kadınların taktığı ve içine de -eşleri tarafından- duygusal sözler yazıldığı alyanslar, zamanla demirden yapılmaya başlanmış ve erkekler tarafından da kullanılmıştır (evlilik/ nişan için kullanımı 2. ya da 3. yy.'da başlamıştır). Alyansın evlilik sembolü olarak kullanılması Antik Roma halkından diğer uygarlıklara yayılırken, yüzük uzun zamanlar boyunca güç ve rütbe belirten bir eşya olmuştur.
İtalya Yarımadası'nda kurulan Roma Uygarlığı'nda başlayan alyans kültürü günümüze kadar gelirken, bağlılık ve aşk sembolü olarak görülmüştür. Tarihler boyunca alyansın daire veya yuvarlak şekillerde olması ise başlangıç ve bitiş noktasının olmamasından kaynaklanırken, çemberin sonsuzluğu simgelediğine inanılmıştır. Bu sebeple de alyans, aşkın ve evliliğin sonsuza kadar süreceği inancını yaygınlaştırmıştır.
Tüm kültürlerde benimsenen ve 1600'lü yılların sonuna evlilik sözleşmesinin olmazsa olmazı olan alyans, günümüzde de aynı geleneği sürdürmektedir.
(alıntı)
