Vücut estetiğinde bilinen en eski yöntem olan "kulak delme" tarih boyunca dünya kültürlerinin tümünde görülürken, küpeyi de beraberinde getirmiş ve kavimlere göre değişik amaçlarla kullanılmıştır. Özünde güzellik için kullanılan küpe eski dönemlerde kadınlar tarafından sıkça kullanılırken, Antik Mısır ve Antik Yunan kabartmalarında iri küpeler takmış kadın şekilleri görülmektedir (Tunç Çağı/ Bronz Çağı).
Özellikle Mısır'ın antik dönemlerinde altın işlemeciliğiyle beraber zarifleşen küpeler, özgürlükler kısıtlı olduğundan dolayı Ortaçağ'a kadar rahatlıkla kullanılmamasına rağmen tam anlamıyla Rönesans döneminden itibaren o rahatlığı yakalamıştır.
Ortaçağ döneminde halka biçimini alan küpeler, kadınlar tarafından iki kulağa da takılırken erkeklerin de tercih ettiği bir ziynet eşyası olmuştur. Fakat erkekler için ziynet eşyasından ziyade rütbe belirten bir durumu olan küpenin süslenmekten ziyade gücü simgelemesi -yüzük de böyledir- , sosyal konum belirlemesi ve iktidar simgesi olarak kabul edilmesi Bizans, Yunan, Roma, Mısır gibi uygarlıklarda görülmektedir. Frigler, Hititler gibi yerel Anadolu kültürlerinde de görülen küpe erkekler tarafından da kullanılırken her uygarlık ya da erkek için -diyelim- aynı anlamda takılmamıştır. Mesela eski çağlarda bir dönem denizciler tarafından tek kulağa takılan küpenin amacı, uzak yolculuklara çıkıp da yuvasına geri dönemeyeceği korkusuna dayanmaktadır.
Uzun yolculuklarda başına bir şey gelip de cesedinin karaya vuracağını düşünen denizciler, cenaze masrafları için ailesine kulağındaki küpeleri bırakmışlardır. Bir de kölelik simgesi olarak küpe takan erkekler de bulunurken hem maddi hem manevi olan bu inanış eski medeniyetlerde görülmüştür. (Alıntı)
