Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Yemedi yedirdi, giymedi giydirdi.. kendinden çok bize zaman ayırdı. Bazen Anne, bazen Abla, bazen sevgili, eş, büyük anne, evin küçük kızı... Farkı yok, ne şekilde hangi kimlikte olursa olsun, her zaman arkamızı toplamakla meşguldü onlar...Yemek pişecek, ütü yapılacak, temizlik, bulaşık, çamaşırlar... hayat ameleliğinin üzerine birde en iyi iktisatçılara rakip oldular ev ekonomisi konusunda.... Onlar hep başkaydılar... Ya biz göremedik, yada yılda sadece 1 güne sığdırdık! ! ! Onuda ya hatırladık önemsemedik, yada hiç hatırlayamadık...9 ay karnında taşıdı, emzirdi, uyumadı, tiksinmedi her pisliğimizi temizledi... Biz ilk adimi attığımızda cenneti görmüş gibi hissetti... "Anne" dedik ilk... Gözlerimizin içine baktılar hep, gözlerinin içi gibi baktılar bize... İlk okul günü bizden çok heyecanlıydılar, biz okuldayken, dışarıda ağladılar sevinçten, yorulmadılar... Ah anam bide şu naylon terliği yok mu? Evet bu konuda da uzmandılar hep.. keskin nişancılara rakip gibi her attıklarını vurdular. Hani acıyınca ağladık ya, bizden çok ağladılar ve bizden çok acıdı yürekleri...Sonra biraz daha büyüdük... Bizimle beraber Babamıza da baktılar tabi, onu da büyüttüler... Unutmadan eğer küçük yaşta kayın varsa o da büyütüldü, ona da bakıldı... Ama hiç bir zaman sevmekten vazgeçmediler ve yorulmadılar..
Sadece senede bir gün bunu söylediğim için beni affet anne, biliyorum affedeceksin her zamanki gibi ve hakkini helal et Anne, sadece bir damla sütünü haram et bana! Haram et ki ahirette karsına geçip senden yaptığım her şey için af dileyebileyim ve sımsıkı sarılayım Anne..