anneyi özlemek

Z
  • Kullanıcı Z3yn3P
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Forumsal Sözlük
*Anne gibi yar olmaz ki ; özlemlerin en büyüğüdür.
*Hele ki sizden uzaktaysa bu özlem daha da can yakıcıdır.
*Sizin için gerçek gözyaşı dökecek tek kişiye duyulan özlemdir.
bknz:Ağlarsa anam ağlar gerisi yalan ağlar.
 
* uzakta kıymeti daha çok anlaşılıyo
 
Burdan Almanya'daki annemgillere selam yolluyorum öncelikle.
Kışın bazı geceler çok yaşadığım olay.
 
Annemi getiriyorum az kaldı ayın 25-26 sı gibi evi taşıyoruz.
 
Kimsede onun şevkatini bulamamak
 
Her ne kadar Yüzünü unutmasam da sesini unuttum ellermizin çok benzediğini halam soylediginden beri arada ellerime bakıp aklıma getirmeye çalışıyorum: )
Ve bildiğim bir şey varsa yaşım ilerledikçe kendisine her geçen gün daha çok ihtiyaç duyduğum..
elimde olan tek şey bir çift küpesi dir.
Sanırım yasasaydi ilk isim gidip sımsıkı sarılıp saatlerce ağlamak dizlerine kapanmak ilk isim olacaktı.
 
Burnunda tütme olayı sanırım bu özlem için dile gelmiş..Kimseyi özlemedim ben annemi özlediğim kadar..
 
Geçen bir buçuk ay senelere eşdeğer sanki.
Özlemlerin en zoru. Kimse de annenin yokluğuyla sınanmasın.
 
Yerli yersiz dolan gözler falan.
Oda arkadaşımda annemin hep kullandığı parfümden var, onu sıkınca anneeeeem diye diye ağlayasım geliyor.
Çok özlüyorum.
 
Üniversitede özlem çok ağır basınca geçerdim odaya Zara'dan kızım diyor parçasını söyler ağlardım ve ağlatırdım.
Ardından arardık annelerimizi.
Ve tabi ki ağladığımızı o dakka anlarlardı. :benmi:
 
Ayrı şehirlerde olsak bir çözümü vardı elbet.
Ama ebedi aleme gocmus ise ozlemenin hiç eksilmeyip işkenceye dönmesi..
 
ölüm var gençler
sevdiklerinize daha çok zaman ayırın
 
Hergun gozumun önün de olmasina rağmen özlem duyuyorum her baktigim da bir gun yok olacak gercegini düşünüyorum kalbim ağrıyor
 
Sen uzaktayken, gece ustunu acip usudugunu bile hissedebilen bir kadin nasil ozlenmez : )) Dunyadaki en degerli varlik, tam bir minnos. Gobusunun kenarlarini mincirmayi bile ozledim : ))
 
Şu konuyu hortlatayım da, duygu seli yaşansın.​
 
Anneciğimle uzun yıllardır uzağız, alıştım sanırım.Bazen çok ihtiyacım oluyor ama baş edebiliyorum.Telefonla her gün görüşüyoruz, yılda 10 gün falan da yüz yüze bir araya geliyoruz.
Şimdi ben anneyim, çocuklarımdan bir gece bile ayrı kalmadım.Uzun özlemler yaşatmasın Allah ne diyeyim.Büyüyecekler onlar da kendi hayatları olacak.
Bir evlat kaybettim, ondan büyük bir özlem düşünemiyorum ve daha büyük bir acı.Onun için bu konuda daha metanetliyim, özlemek konusunda.
 
Allah eksikliklerini vermesin
anneyim bende kaç yaşıma geldim hala dizine yatarım
iki yıldır görmedim kendisini ayın 18 inde kavusacaz inşallah
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri