annem mısır ekmeği pişirene kadar

ben köylü bir çocuğum. annem soba yaktıktan sonra evin sütunu ile soba arasında küçük bir kuytu var be bu kuytuda bir minder alıp otururum. sırtımı duvara yaslayıp sobanın sıcağını hissetmeye başlayınca gözlerimi kapatırım.
o andan itibaren aklıma üniversite anılarım gelir.
yine bir gün amfiden dersten çıktık ve gemiye bindim. bizim sınıftakiler balık ağını çekiyorlardı ama nedne olduğunu anladım. dersin başlamasına on beş dakika vardı. ağı çekip balıkları ağdan ayırsak bile ızgara yapamazdık. yine de ağı çekip balıkları ayırdılar. ben de kamrama geçmiş oturuyordum. ne de olsa kürek çekme sırayla geliyordu ben de sıramı dün devretmiştim. dolabı açtım ve bir bardak kızılcık suyu içtim. tam arkama yaslanmıştım ki arkadaşın biri geldi ve beni acil güverteye beklediklerini söylediler. ben de alel acele çıktım ve baktım ki tuhaf bir kuş gelmiş herkes onunla oynuyor. kuş da tuhaf bir kuş. tüyleri tüy gibi değil, vüsut da öyle. sonradan öğrendim ki kiwi imiş bu kuş. ben de katıldım bu eğlenceye. acıkmış olmalıydı ki bir kere parmağımı ısırdı. bu hengameden sonra vaktit geçmiş ve gemiden inmiştik. ders başlamak üzereydi. sınıfa girdim ve her zaman ki gördüğüm o mükemmel manzarayı görüp ağzımın sağ yanı biraz açıldı ve gözlerim açık olduğu halde sadece güneş ışığını görüp varlıkları hissedemiyordum.