Ben Şirince'ye gidecektim yine bir gün, annem bana, "Beni neden götürmüyorsun?" dedi, öyle yüreğime battı ki, sen orada ne yapacaksın? dedim, gezerim dedi, ne var, sen ne yapıyorsan onu yaparım,
anne dedim, ben orada hep içiyorum, sen sıkılırsın, orası kumsal değil güneş değil... "Aman taman, sanki burada içmiyorsun, ne var?" dedi,
tamam dedim, Allah'la sözleşmem varmış gibi, 2 senedir şu veya bu sebeplerden gidemiyorum... Beni orada Adanalı diye tanırlar, aha derler Adanalı geliyor, ben sağa sola ilk gün annemi tanıtsam, ne isterse ne içerse, asla ödeme almayın, akşamüstü geçerken veririm ben desem, tüm esnaf başımla beraber der... Kaldı ki ben annemi nakitsiz bırakır mıyım?
Annemle, kısmetse Mayıs'ta veya haziran fakat haziran başı, götürmek istiyorum Şirince'ye, takılsın benle biraz, ben sabaha karşı 4'te yatar 9'da çarşıdayım, bana ayak uyduramaz, kız, sen sarhoş mu oldun, kalk, anana gideceğiz, Meryem'e.
