Anlayacaksın...

Anlayacaksın sevdiğim
Bir gün ansızın gidiyorum diyecek sana
Şaşkına döneceksin, tıpkı benim gibi...
Ardına sığındığı bahaneler tatmin etmeyecek seni
İçini kemiren, seni helak eden bir duygu alacak her yanını
Anlatmak ne mümkün
Susacaksın...
Ağzını açıp bir şeyler söylemeye kalktığında,
Boğazına takılacak kocaman bir düğüm
Ve "elveda" diyeceksin istemeden,
Ayrılığın derin sularına teslim olarak,
Umutsuzca...
Bekli son kez son birkez bakamayacaksın bile,
Huzur veren mutluluk veren o gözlere...
Çünkü anlayacaksın ki o gözler artık senin değil
O gözler artık yabancı bakıyor sana
Öyle aceleyle ayrılacak ki senden
Herşey bir kabus sanacaksın
Uyanmak isteyeceksin;
Gerçeklerle yüzleştiğinde
Yok olmak isteyeceksin belki de.
Onu senden alan bütün sebeplere lanet edeceksin
Hele gidişinin yaban eller için olduğunu öğrenince,
Kalbini kendi ellerinle söküp atmak isteyeceksin,
Dayanamayacaksın canının acısına...
Anlayacaksın sevdiğim anlayacaksın,
Seninde yanakların ihanetin tuzlu suyuyla yıkandığında
Beni anlayacaksın...