ZiFiR
Platin Üye
-
- Katılım
- Şubat 28, 2013
-
- Mesajlar
- 16,572
-
- Tepkime puanı
- 374
-
- Puanları
- 323
-
- Konum
- Mars/Merkaz Mah.
İlk okuldayken bigün benim bir arkadaşım okula gelmemişti. Öğretmen gelmeyen arkadaşın neden gelmediğini sordu. Sınıftan çingene gibi olan birisi kalktı ceryan çarpmış onu öğürtmenim dedi. dehşete kapılmıştım.. Arkadaşım elektrik akımına kapılmıştı.. Ve o anda ölümle pençeleşiyor olabilirdi. Fakat bu dehşet anlarını tek başıma yaşadığımı fark ettim. Kimse arkadaşımın elektrikle yaşadığı bu büyük sınavı umursamıyordu. Kendi kendime yoğurt yeseymişya dedim. Ama sonradan o işlemin zehirlenince yapıldığını falan düşündüm. Ama emin olamadım. Bu yüzden dile getirmedim. Acaba nasıl çarpılmıştı..? Okula gelemeyecek kadar nasıl kötü olabilirdi..? Elektrik beni de çarpmıştı fakat hiç de öyle kötü olmamıştı. Hafif zıplatıyordu o kadar. Zaten çarpılınca otomatikman elini çekiyosun ve çarpılmanın etkisinden kurtuluyosun. Biraz malmış galiba çocuk.. dedim kendi kendime. Bıraksaymış tuttuğu şeyi o kadar çarpılmazdı ki diye ekledim yine kendi kendime. daha sonra yaa olum kapıyı pencereyi açmış yatmış rüzgar hasta etmiş işte. Cereyan da kalmış cümlesi yükseldi sınıftan. Belli ki birisi daha durumu yanlış değerlendirmiş veya hiç bişey çağrıştıramamış ki yanındakine sormuş. Diğer arkadaşım da ısrarla onu aydınlatmaya çalışıyordu. Onun bu cümlesiyle ben de pırıl pırıl olmuştum. Her şey yerli yerine oturmuştu. Kalp çarpıntılarım son bulmuştu. İçimde yaşadığım savaşı kimseye çaktırmadan sonlandırdım. Hiç bişey olmamış gibi olayı anlamaya çalışan arkadaşa güldük. Dalga geçtik.. Mal dedik.. Bişeyi anlayamadı dedik.. Salak bu yaa dedik..
