Şimdi yıllardır içimi eriten nefretimi kendime,paramparça ettiğim benliğime ve günahlarımla süslediğim kişiliğme haykıracağım.Sen adam olmayacaksın! Günahların yokuşlarında kaybolacaksın,sesin nefesini takip ediyor o kesildiği yerde "herşey"bitecek."Herşey" hani şu hiç olan "herşey".Kaybettin diyorum kızım yenildin diyorum,ama kimseye değil kendine,nefsine.Artık asla çıkamayacağın karanlık dipsiz kuyulardasın ! Allah , düştüğüm kör karanlıklarda karalanıyor aydınlık yüzün.Kör olmaktan karanlığa düşmekten korkardım hep,görememekten.Ben bugün kör oldum.Gözlerinin iyiyi değil de kötüyü bile bile görmesiymiş körlük.Ben bugün belkide tüm güzelliklerimi iyi niyetimi saflığımı kaybederek kör oldum Allah !
Yanlış eğri yolları ben seçtim.Affet,,,,Ne zormuş yenilgiyi kabullenmek ve kabullenemediğin halde günlerce saatelerce hatta her saniye bunu kendine tekrar etmek.Neden diye sorsam kendime hep aynı cevabı alıyorum,,,"sen adam olmayacaksın".Artık sana el açmaya ne yüzüm kaldı ne de benliğim."Allah" adını duyarken bile günahlarımı hatırlayıp ürpeniyorum bu paramparça kişiliğimde.Utanıyorum.Neden biliyor musun?Çünkü yapmam etmem dediğim herşeyi yapmak zordur.Yapmam dediğin filmde baş rol almak ölümdür,,,Ölüyorum.Ne iyi niyetim kaldı ne de eski gülen yüzüm temiz vicdanım.Beynimin içi savaş alanı gibi.Ölen vicdanım,kazanansa nefsim.Ne ağlamaya yüzüm var,ne gülmeye.Bugün yaptığım şey nokta oldu biliyorum.Sen benden vazgeçmezsin ama ben sana layık değilim.Her "ben adam gibi adam olacağım" sözümü hatırladığımda günahlarımın sahibi şeytan kah kahalar çekip aynı yanıtı veriyor "senden adam olmaz",,,,,Yardım et Yaradan.Ben ettim sen etme,Beni sonkez çek çıkar nefsimin çamur kara leke dolu ağır yuvasından.Güzellikleri haketmedim günahlarımı yu,yu ki sana yeniden yakınlaşa bileyim.Eskiden "Allah" dediklerinde yüzümde inanılmaz güzel gülümsemeler vardı,şimdiyse "Allah" diye duyduğum her saniye varlığımdan utanıyorum.Yalvarırım tut elimden Rabbim,bugün tut elimden belki de son kez tut,yalvarırım sana çok ihtiyacım var Allah'ım sana muhtacım.Ben bittim bunu da biliyorum,şaun yer yarılsa da yerin dibine geçsem diye yada ölsem diye o kadar çok yalvarıyorum ki içten içe sana.Ama ölsem huzuruna bu şekilde geleceğimi düşündükçe vazgeçiyorum tekrar içten içe yalvarıyorum beni affetmen ve beni kendine yeniden yakın bırakman için.Üşüyorum Allah temmuzun ortasında üşüyorum nasıl bir yalnızlık ki bu herkes var sen yoksun işte gerçek yalnızlık bu.Ben kendimi adam sanarken insanlığını kaybetmiş bir canavara dönüştüm.Ben hiçim.Hiçlikten kurtar.Rabbim sana açılan bu eller günah lekesi ile dolu ama onları bana tertemiz yolla,beni bağışla affet Allah affet beni.....