Al kalemi eline

Susturdun diyelim nereye kadar…

Hani bağırmak istersinde bağıramassın ya

O zaman,

Hıçkırıklarla ağlamak istersin ağlamayamassın ya…

O zaman,

Al kalemi eline…

Yaz…

Kirpiklerinin birleşmediği geceleri

Tüm renkleri unutturup

Siyahları giydirenleri

Yollarına atılan cam parçalarını

Yüreğine saplanan sancıları

Kimse görmesin diye

Yüreğine akıttığın gözyaşlarını

İki yüzlü

Dost sandığın insanları

Haksızlıkların önünde sustuklarını

Acımasızlıklara direnişini

Yaz ki…

Susturma yüreğini

Yoksa yaraların hiç kapanmaz.


Kevser Tanrıseven​