AL BAŞINI GİT BU GÖNLÜMDEN
Yalancı bir mevsim yaşadım yine.
Sahte bir yeşil, mavi değilmiş gökyüzü.
Martılar benim için seslenmiyormuş,
Bu yağmur o yağmur değilmiş.
Anladım, sen gibi bu mevsimde yalanmış.
Ayak izlerim kalmıyor ardımda,
Sallansa da kollarım, yürümüyorum sanki.
Bu bakış o bakış değil…
Yeşil, yeşil bakamıyorum etrafıma.
Beni de bir yalancı yaptın.
Oysaki sana ne kadarda inanmıştım
Dumanım eksik olmadı dilimden,
O pamuk ellerin hiç gitmedi ki ellerimden.
Bir inci gibi dağılan o sendeki sevda…
Hala çıkmadı ki bedenimden.
Bir yumruk sıkılı aylardır bekleyen.
Her gece göğsüme bir feryat gibi inen.
Sensin bu feryat, sensizlik bu feryat…
Yeter artık çıktığım, yeter bu sahte merdivenden.
Düşünsene, bu dört yıl yaşanmamış gibi.
Seni tanımamışım gibi…
Sen bana hiç bakmamışsın gibi…
Düşünsene, hiç benim olmamışsın gibi.
Düşünemiyorum işte…
Düşünsene desem de düşünemiyorum.
Düşünmek canımı acıtıyor,
Bilerek olmayanı düşünmek,
Bilerek bir çocuk gibi söylemek, canımı acıtıyor işte.
Seninle yaşamak bu günü yarını…
Düşünürken seni yaşayamamak,
Sen ol yeter ki bu hayal içinde…
Ben olmasam da olur.
Seni koca bir kabre gömdüm.
Rahat edesin diye…
Bu yaşanan sahte aşkın,
Azabını çekmeyesin diye,
Ben seni İstanbul gibi,
Ben seni Erzurum gibi…
Çanakkale de ki bir şehit gibi
Ben seni bir vatan gibi sevdim..
Şimdi al başını git bu gönlümden,
Uzakta gördüğün başka bir yalana.
Yeni bir yıla, yeni bir gariban aşka..
Git gidebildiğin yere, istediğin yere.
Al bu sahte gönlünü, git benden uzaklara.
Ben seni sensizde yaşarım.
Seni sensiz yaşamak en doğru şey benim için.
Ne sen hissedeceksin beni,
Ne de ben…
Nede ben isteyeceğim seni…
Anladım, sensiz bu hayat ta…
Yaşanıyormuş be sevgili.
alıntı
Yalancı bir mevsim yaşadım yine.
Sahte bir yeşil, mavi değilmiş gökyüzü.
Martılar benim için seslenmiyormuş,
Bu yağmur o yağmur değilmiş.
Anladım, sen gibi bu mevsimde yalanmış.
Ayak izlerim kalmıyor ardımda,
Sallansa da kollarım, yürümüyorum sanki.
Bu bakış o bakış değil…
Yeşil, yeşil bakamıyorum etrafıma.
Beni de bir yalancı yaptın.
Oysaki sana ne kadarda inanmıştım
Dumanım eksik olmadı dilimden,
O pamuk ellerin hiç gitmedi ki ellerimden.
Bir inci gibi dağılan o sendeki sevda…
Hala çıkmadı ki bedenimden.
Bir yumruk sıkılı aylardır bekleyen.
Her gece göğsüme bir feryat gibi inen.
Sensin bu feryat, sensizlik bu feryat…
Yeter artık çıktığım, yeter bu sahte merdivenden.
Düşünsene, bu dört yıl yaşanmamış gibi.
Seni tanımamışım gibi…
Sen bana hiç bakmamışsın gibi…
Düşünsene, hiç benim olmamışsın gibi.
Düşünemiyorum işte…
Düşünsene desem de düşünemiyorum.
Düşünmek canımı acıtıyor,
Bilerek olmayanı düşünmek,
Bilerek bir çocuk gibi söylemek, canımı acıtıyor işte.
Seninle yaşamak bu günü yarını…
Düşünürken seni yaşayamamak,
Sen ol yeter ki bu hayal içinde…
Ben olmasam da olur.
Seni koca bir kabre gömdüm.
Rahat edesin diye…
Bu yaşanan sahte aşkın,
Azabını çekmeyesin diye,
Ben seni İstanbul gibi,
Ben seni Erzurum gibi…
Çanakkale de ki bir şehit gibi
Ben seni bir vatan gibi sevdim..
Şimdi al başını git bu gönlümden,
Uzakta gördüğün başka bir yalana.
Yeni bir yıla, yeni bir gariban aşka..
Git gidebildiğin yere, istediğin yere.
Al bu sahte gönlünü, git benden uzaklara.
Ben seni sensizde yaşarım.
Seni sensiz yaşamak en doğru şey benim için.
Ne sen hissedeceksin beni,
Ne de ben…
Nede ben isteyeceğim seni…
Anladım, sensiz bu hayat ta…
Yaşanıyormuş be sevgili.
alıntı