Aklımın yangınlarına inat

M
⚪ Konu sahibi son olarak 3784 gün önce görüldü
Aklımın yangınlarına inat üşür yüreğim.
Sorular öğütler dersler kaybedişler…
Titrek yüreğimde değeri yok hiçbirinin.

Kapımı açan asi rüzgâr
içeri savurur anıLarımı.
Pervasızca odama dağılır zamanlar.
Annemin kızgın sureti canlanır içimde.
“Toplayacağım anne”
“Çocuk yanımı bulabilirsem
düzelteceğim hepsini”…
İnanmaz yine…

Vazgeçerim diye…
Kızgın gidişine hak verir ellerim.
Vazgeçerim.
Efkârım önüme düşer.
Islanır adımlarım.

Uykumu çalan geceler yağar sabahlara.
Başıma kitapların sayfaları uçuşur.
Biraz aşk
biraz coğrafya…
Taşlaşır adımlarım. Bir soluk ak…
Biraz beyazı olmalı bu kâğıtların.

Penceremde kalır gözlerim.
Kırık kanatlar var pervazlarda.
Yağmurları kana bular yaralı turnalar…
Akşamı bulur vakit.
Yüreğimde aynı titreme…
Odama gelme anne.
Açma kapımı
üşür yaralarım.
Toplamadım toplayamadım yine zamanı.
Nereye dönsem üzerime devrilir
gecikmişliklerim.
Nazlı bir yıldıza aldanıp;
keşke kırmasaydım titrek lambamı.


Kırılmış çok şey var anne.
Raflarda yarım kalmış hayallerim dağınık…
Kopkoyu bir duman; korkularım…
“Topla”
deme artık.
Anla ki yerinde her şey…
Ayaklarım kanamasa yürüyemem artık
kızıl adımlarımı izler çocukluğum.
Kaybolursa; bulamam umudumu.
Yüreğime batmasa nazlı yıldızın parçaları duygularım üşür.
Sızlamasa yüreğim ölürüm anne…
Yaza varmaz krizantemler.
Hercai menekşelere bahar zulümdür.
Anla beni anne.
Çabaladım solacağımı bile bile
senin için…
Yapraklarımı kaybettim
dallarım taşımadı sahte tebessümlerimi.
Yoruldum
çok yoruldum anne.
Düzen bensiz kurulmuş
ayak uyduramadım.
Odama gelme anne.Açma kapımı
üşür yaralarım.

alıntı
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri