Aklıma Gelmişken Söyleyeyim`

D'Arbanville
⚪ Konu sahibi son olarak 3703 gün önce görüldü
tumblr_loqa7aGIuF1qlrz02o1_500.gif



Bazı insanlar dünyaya hep bir araba camından dışarıya bakar gibi bakarlar.
Dışarıda insanların başına kötü şeyler gelir.Hastalanırlar,dövülürler öldürülürler,aldatılırlar iftiraya uğrarlar.Bu kötülükler ,sanki bazı insaların yaşadıkları dünyaya ait değildir.Bazı insanlar, başkalarının başına gelen kötü şeylerin rahatlarını kaçırmalarındansa,onları görmezden gelmeyi ve hızla geçip gitmeyi tercih ederler.

Birinin başına kötülük geldiğini görürlerse gösteriyor diye gözlerine kızarlar.İçinde kendilerini güvende hissettikleri arabanın da bu dünyaya ait oldugunu unuturlar.

gnoktag
​
 
tumblr_lhuyrjX2Kg1qci4kko1_500.jpg

​

Bir araba gelirse ne olur?
Ölürüz
​
 
tumblr_lnqexzzY0V1qal0zgo1_500.gif


Daha iyilerine layıksak nerde bu ağzını burnunu kırdığımın iyisi? He? Nerde nerde!
Daha iyisiyle kitlesinler şuraya beni.

​
 
tumblr_lltxvyubWr1qc0gaso1_500.gif





“Birlikte olsak, dünyanın en mükemmel şeyi olurdu, neyi olurdu, bi şeyi olurdu. Sanki öyle harika olurdu ki, yüzüne baktığımda bunu görebiliyorum ben öyle güzel inandırıyorum ki kendimi buna, çünkü çok zordur bilirsin, anlarsın gördüğünde, gün ışığı gibi, perdeleri istediğin kadar çek ve dünyanın en harika şeyi olurdu işte.

Ama en harika başkaları, var öyleleri biliyorum, görmüştüm bazen, sonra şaşırıyor da insan, yine çünkü; dünyanın en muhteşem o şeyi olmak için olabilmek gerekir. Olmuyorsa olmuyordur, olmayacaktır. Hepsi hepsi benim uydurmalarımdır ve senin bunlarla alakan yoktur. Belki haberin bile, o kadar da değildir ama görmezden geliyorsundur. Zira gelmesen kesin dünyanın o en bi şeyi olur, neyi olur, her şeyi olur.

En çok ihtiyacım olansan, sen bile öyle diyorsan, kaçıyorsam, kaçmıyorumdur da aslında ama bütün bunlar çok saçma zaten.”

-Bir yerde, herhangi bi evin balkonu. Saat, bu saat.
​
 
tumblr_lns00wCrez1qja1t4o1_400.jpg
Cemal Süreya garip adam. İmzası karakteristik bir kere, dünya üzerinden silinip gitmek için doğmadığı oradan belli. Soyadı Süreyya’daki bir y’yi kaybetmiş Ülkü Tamer’le girdiği iddiada, sonraları Süreyyya Evren sahip çıkmış öksüz y’ye.
“Şiirden hep korktum. Şair miyim diye kendimden de her zaman kuşkulanmışımdır . Beceremediğim, bunun için de bir türlü sevemediğim bir iş yapıyorum havası işte. Bu ilk şiirimi yayımladığım zaman da böyleydi, bugün de böyle. Hep zorlanarak yazdım; mecburdum sanki. Elimde bulunan bir ilk imge ya da ilk dizenin şiddetli dürtüsünden de hiçbir zaman kurtulamadım. Metnin ağardığı, şiirin artık ortaya çıkar gibi olduğu an ve onu izleyen kısa bir süre ise öyle büyük bir sevinç getirir ki, galiba, bugüne dek sadece o sevinci duymak için yazdım.”
​
dese de tüm mütevazılığıyla üstad en güzel cevabı Ülkü Tamer vermiştir herhalde buna:
”Tanrı
bin birinci gece şiiri yarattı
bin ikinci gece Cemal‘i.

bin üçüncü gece şiir okudu tanrı
başa döndü sonra,
kadını yeniden yarattı…”

hepsihepsihayatnasılolsa

​



​
 
Hep hayatım için bazı şeylerin daha güzel daha farklı olmasını istedim.hep en güzel olan şeyin hep en farklı olduğunu işte.ama asla görmek istemedim, aynadaki yansımamı değil yansımadaki kirli gözlerimi. ve gözbebeklerimde yansıyan şeylere bakarken kirpiklerimin tuz,kirpiklerimin kana bulanan düşleri ince bir çizgi gibi örselerken geride bıraktıklarını; yaşamayı hep merak ettim belk, de aşık olmayı…

tumblr_llt5xjcFy61qhyn2i.gif
​
darksad
​
 
tumblr_lowq4kqbxd1qfdf3go1_500.jpg


‎” Yüz göz olmam onunla ” diyormuşsun.
Ben de öyle düşünüyorum, ne gerek var ki dudakların dururken…​
 
tumblr_lolct0Pjuw1qkffrlo1_500.gif



Sarıldığımız ilk yeri gördükçe, gördüğüm ilk yerde sarılasım geliyor sana.
​
 
tumblr_lnq6prynJa1qcpcxfo1_500.png
Manni: Lola, ben ölsem ne yapardın?
Lola: Ölmene izin vermezdim.
Manni: Pekala ya ölümcül bir hastalığa yakalansaydım?
Lola: Bir yolunu bulurdum.
Manni: Ya komada olsaydım ve doktor ”sadece bir günü kaldı” deseydi?
Lola: Seni denize atardım. Şok terapi.
Manni: Tamam ama yine de ölseydim?
Lola: Ne duymak istiyorsun?
Manni: Söyle hadi.
Lola: Rügen’e giderdim ve küllerini rüzgara doğru atardım.
Manni: Ya sonra?
Lola: Ne bileyim ben sorun çok saçma.
Manni: Ben cevabı biliyorum. Beni unuturdun.
Lola: Hayır!
Manni: Kesinlikle unuturdun yoksa hayatına devam edemezdin. Tamam ilk haftalar yas tutardın. Fena fikir de değil. Gerçekten üzülecek, ağlayacak, yas tutacaksın. Her şey bitti gibi gözükürken, herkes senin için üzülürken, ne kadar güçlü bir kadın olduğunu kanıtlardın. Herkes senin için ” Ne güçlü bir kadın ağlayacağı yerde nasıl da dimdik duruyor.” derdi. Ve bir gün yeşil gözlü bir yakışıklı çıkardı karşına. Çok anlayışlı, şefkatli, bütün gün seni dinleyen bir tip. Ona ne kadar acı çektiğini anlatırsın. Yaşadıklarının senin için ne kadar zor olduğunu hayatın devam ettiğini ve zamanın ne göstereceğini bilmediğini söylerdin. Ve sonra beni silip onunla birlikte olurdun. Bu işler böyle yürür.
Lola: Manni.
Manni: Ne?
Lola: Sen daha ölmedin.
​
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri