aSena
Elmas Üye
-
- Katılım
- Şubat 9, 2011
-
- Mesajlar
- 21,874
-
- Tepkime puanı
- 2
-
- Puanları
- 298
-
- Yaş
- 40
Gümrah bir ırmak gibi,
Zaman çağlayıp akmakta.
Yıldızlar şavkır, ateşböceği gibi;
Tünemiş karanlıklardan,
Altın rengi şafaklar sağmakta.
Bir bir döndü yorgun şilepler;
Güvertelerinden neşe sarkmakta.
Matem bayraklarını,
Çoktan indirdiler.
Sustu firak çalan sirenleri;
Altın bir iklime demirlendiler.
Aralandı hayallerin atlas perdeleri;
Sevinçli şimdi, yorgun tayfalar.
Bir hörgüç gibi sırtlarında taşıdıkları,
Hasretlik kalktı;
Açıldı yepyeni sayfalar.
Benim ise heybeme;
Yine sensizlik doldu.
Maverada kayboldu cismin;
İmbatlar, kokunu getirmez oldu.
Kabuk bağlamaz bir yaradır ismin;
Bebeler büyüdü, delikanlı oldu;
Ihlamurlar çiçek açtı, sen yoksun.
Anılar paslanmıyor, tozlansa da resmin;
Yaseminler koku saçtı, sen yoksun.
Laleler boyun büktü,
Tenhalarda zambaklar küstü.
Lâl oldu dilim, payıma çile düştü;
Şebboylar açtı, sen yoksun.
Talan kalbime, yine alevler düştü;
Portakallar çiçek açtı, sen yoksun.
Bahçeme onca çiçek üşüştü;
Akasyalar açtı, sen yoksun.
Bu gönül, öz çiçeğinden yoksun.
Sen yoksun…
Muhittin Alaca
Zaman çağlayıp akmakta.
Yıldızlar şavkır, ateşböceği gibi;
Tünemiş karanlıklardan,
Altın rengi şafaklar sağmakta.
Bir bir döndü yorgun şilepler;
Güvertelerinden neşe sarkmakta.
Matem bayraklarını,
Çoktan indirdiler.
Sustu firak çalan sirenleri;
Altın bir iklime demirlendiler.
Aralandı hayallerin atlas perdeleri;
Sevinçli şimdi, yorgun tayfalar.
Bir hörgüç gibi sırtlarında taşıdıkları,
Hasretlik kalktı;
Açıldı yepyeni sayfalar.
Benim ise heybeme;
Yine sensizlik doldu.
Maverada kayboldu cismin;
İmbatlar, kokunu getirmez oldu.
Kabuk bağlamaz bir yaradır ismin;
Bebeler büyüdü, delikanlı oldu;
Ihlamurlar çiçek açtı, sen yoksun.
Anılar paslanmıyor, tozlansa da resmin;
Yaseminler koku saçtı, sen yoksun.
Laleler boyun büktü,
Tenhalarda zambaklar küstü.
Lâl oldu dilim, payıma çile düştü;
Şebboylar açtı, sen yoksun.
Talan kalbime, yine alevler düştü;
Portakallar çiçek açtı, sen yoksun.
Bahçeme onca çiçek üşüştü;
Akasyalar açtı, sen yoksun.
Bu gönül, öz çiçeğinden yoksun.
Sen yoksun…
Muhittin Alaca