Âilevsel

Canı burnundaydı, aklı sendeydi. Şâhidi, vuslat için saydığı günlerdi. Bazen dik durdu, bazen sendeledi...
Ama hiçbir zaman hayatı sana dar etmedi.

Bir bakıma bir melekti, dilin ona hep ''Anne'' dedi.
Boğazından kıstı sana verdi, uykusundan çaldı düşünmedi.

Ama hiçbir zaman senin dışında kâr etmedi.
Korkularının baş düşmanıydı, Elin ayağın, başın, gözün...
İçi seninle doluydu ve çok seviyordu onu özün.
Geceleri ateşin olduğunda, oydu senin közün.

Seni hiçbir sıkıntıya yâr etmedi.

Evet... İşte böyle başlamıştı hayatım. Hemen her insanda olduğu gibi. Tabi bir kişi daha vardı; hayatımın direği!

Kırıldı bazen hayâllerin, suya düştü umutlar...
Sana yağmur getirmiyordu artık o serin bulutlar.
Hayatın zedelendi, yüreğin paramparçaydı...

O senin ''baban'' ruhuna yama oldu.

'Keşke' ler hiç bitmedi tabi. Her insan âcizdi, nankördü.
Çok nîmetler elde ettin, sözün yine ''ama'' oldu.
Sen en zor durumda iken yanında ve arkanda belirdi.
Seni her zorluktan çıkardı, kurtardı.
Olanlar hep ''ona'' oldu ..ve derde oldu, gam'a oldu.

Her şey düzgün gitmedi tabi hayatında,
Olan umutlarındaki zam'a oldu.
Ben diyorum ki yüreğimdeki en düzgün yolsun.
..ve istiyorum; Hiç ölmeyecek babam olsun.