Ailem ile ilişkim yaprak dökümünden hallice salyalı sümüklü değil. Bazılarına zalimce gelse de gerçekçi yaklaşıyorum ben.
Ne ailem inatla mahvettiğim hayatımın ceremesini çeksin, ne de ben onlarinkini.
Yasamadiginiz,başınıza gelmeyen hiçbir şeyi bilemeyiz. Açın okuyun ekşide anne babayı huzur evine göndermek temalı başlıkları. Oturduğunuz yerden 'aaa ne huzurevi eşek gibi bakmali' derken insanlar neler yaşamış. Yaşlılık konforu için çocuk yapanlar da ayri midemi bulandiyor zaten. Çocuk büyütmeyi bilmezler, çocuğun hayatındaki en önemli belki 3. Kişi olan öğretmenin maaşına tatiline laf ederler. Eğitimden bir bok anladıkları da yoktur zaten.
Kadın 60 yaşına gelmiş hala cocuklari için kendini yırtıyor. Bi sey deyince anne-baba olunca anlarsın. Yahu yok, anlamam ben. Bu anlaşılacak bir şey değil. Çocuğum erişkin olmuş, inatla ısrarla hayatını mahvediyorsa kendi tercihi. Buna katlanmanin bir gereklilik, bir normalite olduğunu anlatmasın kimse bana. Tedavi olun, histerilerinizden arının. 18-20 yasindan sonra çocukla iletişim iyice sınırlanmali bence .