ahmet ümit

B
⚪ Konu sahibi son olarak 3519 gün önce görüldü
Beyoğlu nu ve Tarlabaşı nı sevme sebebim. Serisini yapıyorum. Sürpriz sonlarda usta yazar. Şu ana kadar en sevdiğim kitabı Beyoğlu'nun en güzel abisi oldu.
 
Lise döneminde dershanedeki edebiyat öğretmenim tanıştırmıştı, Patasana ile. Orhan Pamuk ve Sabahattin Ali ile beraber Türk edebiyatına bakış açımı değiştirmeme vesile olmuş, eğlendirik macera romanları yazan şahıs. Aktivist. Güzel insan.
 
Daha çok Penguen Dergisi'nde yazdıkları ile takip ediyordum bir süre. Onun dışında İstanbul Masalı adlı eserini okuma fırsatı yakalamıştım. Hayatımda polisiye okuduğum ilk yazardır kendileri. Penguen'de yazdıkları için diyemem ama İstanbul Masalı'ndaki gibi ayrıntılara boğma işini çok fazla yapmasa yada biraz azaltsa daha çok severek okuyabilirim aslında.
 
Severiz Başkomiser Nevzat'ı. İlk kitabını abim sayesinde okudum ben de. Normalde abim ile kitap zevklerimiz uymaz ama kapağın görseli beni kendine fazlaca çekmiş,öyle okumaya başlamıştım ve pişman olmadan kitaplarını okumaya devam ettim.
 
Aşk kopekliktir kitabı ile ilk kez tanışmam 2008 yılı falandi benim çok hoşuma giden bir kitaptır. Sonra bab-i Esrar ile dikkatimi çekmişti ama o kitaptan beklentim yüksek olduğu için çok fazla sevememistim. Beyoglu rapsodisi ile polisiye romanı bana sevdiren yazı dilini beğendiğim bi yazar siyasi görüşünden ötürü de daha çok sevdiğimi belirtmek istiyorum gezi parkından sonra sempatim daha da arttı kendisine.
 
Kitaplarını basan yayınevinin " hadi kitap yazma zamanın geldi " demesiyle kitap yazsa da, Bab-ı Esrar da olduğu gibi Mevlevilik' ten nemalanan yazarlar arasında olsa da polisiye roman türünün en önemli yazarlarındandır. Beyoğlu' nun En Güzel Abisi dışında kitapları güzeldir, okutur. Son kitabı daha çok tarihi unsurlar içerdiği için okunası sanırım.
 
Çok samimi bir anlatımı oluyor istanbul aşığı beyoğlu kitapları çok iyiydi hele o katilin kendi çıkması beni çok şaşırttı :D
 
Ahmet Ümit'i sadece bir polisiye yazarı olarak değerlendirmek bence çok yanlış. Beyoğlu Rapsodi'nin ilk iki yüz sayfasında Beyoğlu'nu müthiş tasvirlerle anlatmış; Sultan'ı Öldürmek'de bırakın polisiyeyi, açıkça İstanbul'un fethini yazmış. Polisiye, onun anlatmak istediği olaylara bir arka plan oluşturuyor sadece. Ben onun romanlarında müthiş bir heyecan, ilgi çekici olaylar vs aramıyorum. İlginç cinayet davaları okumak istiyorsanız Grangé okuyun derim. Adamın normal bir cinayet hikayesi yok! ama lütfen Ahmet Ümit'e "katili baştan beri biliyordum" muamelesi yapmayın. Bundan çok daha iyisini hak ediyor.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri