Varamaz elim
Ayvasına, narına can dayanamazken,
Kırar boynumu yürürüm.
Kurdun, kuşun bileceği hal değil,
Sormayın hiç
Laaaaal...
Kara ferman çıkadursun yollara,
Yarin bahçesi tarumar,
Kan eder perçem
Olancası bir tutam can,
Kadasına, belasına sunduğum,
Ben öleydim loooy...
Elim boş,
Ayağım pusu.
Bir ben bileceğim oysa
Ne afat sevdim.
Bir de ağzı var dili yok
Diyarbekir Kalesi...
Bir orta okul dönemiydi sanırım yanlış hatırlamıyorsam Türkçe hocam her derste farklı bir şair ve yazardan konu açar , bir şiir okurdu ezberinden.Bir gün sıra Ahmed ARİF'e geldiğinde Hasretinde prangalar eskittim adlı şiir okudu.Tanışmam öyle olmuştur şairle sonra da baş ucu şiirlerim arasında durur.Güzeldir, sevilir