ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN AĞUSTOS YALNIZLIĞI
Heyecanla, korkuyla, merakla
Nice günler birbirini tüketir
Bir yaz başlar kahırlı, buram buram
Ve derken İstanbul’a Ağustos gelir
Önce o sefil yalnızlıktır çalan kapımı
O küskünlük, o kahır, o bezginlik
Kapkara bulutlar kümelenir içimde
Oysa bakarım her yer günlük, güneşlik
Bilirim, sütlimandır sizin kıyılarınız
Fırtınalar kopar benim denizlerimde
Gelir yastığıma çöreklenir uykusuzluk
Başlar puslu bir Ağustos sabahı gözlerimde
Çiçekler, meyveler dolusu bahçeler
Cıvıl cıvıl sesler gelir kıyılardan
Bense bir şeyler hatırlamaya çalışırım
O unutulmaz, en eski şarkılardan
Sonra düşerim yollara, seni ararım
Sanırım ki her gün bir kıyamet günüdür
Günler biter, bitmez benim rezil yalnızlığım
Gözlerimde gördüğün Ağustosun hüznüdür
Bir bir kırılır tutuntuğum bütün dallar
Tükenmez çile, bitmez kederdir Ağustos
Bir gününde doğup, her gününde öldüğüm ay
Her yıl bana sapladığın bir hançerdir Ağustos
Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 2-
