Ağlaşır

Görmediği güne ağlıyor gözüm
Bayram bile gelse gülmüyor yüzüm
Yitirdim yârimi çekerim hüzün
Giydim karaları allar ağlaşır

Al al yanakları öpemedim ki
Saçtığın ışığa yetemedim ki
Bülbülün olup da ötemedim ki
Figanla öttüğüm dallar ağlaşır

Keklik olup gökte kanat süzmedim
Maral olup yüce dağda gezmedim
Kalemin yazdığı derdi çizmedim
Dertlerimi yazan eller ağlaşır

Gül alından kına yakmış eline
Eser seher yeli saçın teline
Yakışmış telleri allı geline
Yellerin vurduğu teller ağlaşır

Sitem kâr nazlı yâr selamı keser
Filizi gövermiş gülleri küser
Eser badı saba yelleri eser
Filizleri kıran yeller ağlaşır

Öksüz Abdil’im ben hallere şaştım
Divane oldum da yollara düştüm
Cennette ararken çöllere düştüm
Cennet bağındaki güller ağlaşır

Abdil Korkman