Ağlarım

Yürüdüğüm yolda hep yalnız kaldım
Ben suçumu kendi kendime sordum
Güçsüzlerin derdi oluyor derdim
El derdini derdim eder ağlarım

Ellerin ardından boşuna koştum
Nice yokuşları engeli aştım
Engeller aşınca coştukça coştum
Engelleri düz yol eder ağlarım

Hep haksızlıkları görüyor gözüm
Perişan hallere ağlıyor sazım
Şaşırdım mı ya Rab kış oldu yazım
Bahar ayımı kış eder ağlarım

Öksüz Abdil’ime kâr etmez ölüm
Gitmiyor dizlerim tutmuyor kolum
Bülbülüm ötmüyor solmuştur gülüm
Solan güle sitem eder ağlarım

Abdil Korkman