AğLamayacağıma Söz Veremem..BağışLayın !

Keşfedilmemiş bir şiirin son kıtasındayım.../..Bulunmaya varmıyor dilim...

.....merak etmiyorum da
giderken üşüdün mü bende(n)?
hiç düşündün mü?

oysa ben d/okuyorum şimdi
seni

tenime
enine boyuna
yazıyorum
düşünmeden../..düş(ü)me!

sense çıplaksın
kelimelerini kaybetmiş bir şair kadar
terli şimdi bütün hatırlamaların...
unuttuk (mu) susmayı?
oysa yalnızız
içimiz de
ikimiz de

ki kaybolmuşluğun sesin kadar
ve bulunulmuşluğun kadar suskunluğun...
şimdi
susacak kadar kayıbız
bulunamayacak kadar vurgun....



bıraktım çocukluğu(mu).../..tutulmaya gidiyorum
tut(mayın)!

yerine yenisi alınmasa da bir yüreğin?
siz yine de;
vurun umudun yelkenlisini!..
’yalnız’
ağlamayacağıma söz veremem
bağışlayın!

Aşk verirdi gidişlerin
nefes alır