Ağladım...

Sensizliği sen gidince anladım.
Kanım dondu ölüyorum sandım.
Bir eylül akşamı sana geldim
İhanet kapında göründü, ağladım…

Şimdi bir yanardağ artığıyım.
Her şeyi yakıp kavurdum.
Bir tek kollarındaki adamı unuttum.
Gözlerinde yabancı gözleri görünce ağladım…

Sevdama kurşunları ısmarladım
Dünyama yalnızlık doldurdum.
Seni alanlara lanet okudum.
Her kapı çalışında gidişini düşleyip ağladım…

Dikeni kendine değilmiş güllerin.
Her satırı destan olurmuş kalemin
Seveni Mecnun, vefasızı hayın bilmiş yüreğim
Adın bende herkes olduğunda ağladım…

Ellerim titriyor artık yazamıyorum
Yaktın yıktın sensizliğe savurdun.
Ben seni ölümsüz bilmiştim
Toprakta kokunu duyduğumda ağladım…


Ferudun Kartal