Sessizlik kaplamış etrafı ortada bir ben bir de ayak seslerim var gözlerimde onu göremediğimin bir korkusu var süzülen göz yaşları akarcasına da akar sanki onu bana geri getirmemeyi haram eden zamandan bir helal beklemişçesine onu beklemek gibi sözlerim ona bir yemin kadar yakın olsada da o bana bir yalan gibi uzaklarda belki kim bilir ne umutlar şehit ederek onu kazanmak istemiştimdir onu bir çiçeğe benzetipte her gün su vermiş gibi
Yüreğimde kalıcı izler onu takip etmiş gibisine aşık cevapsız bir aşka alo diyorum belkide amaclarımından doğan sabahlar gecemi karanlık eden yıldızlar onu bana giittikçe uzaklaştırıyor belkide ben hayata düşmanım :hayatta bana düşman; hiç sevmemiş gibisine silahını mermilerle doldurup nişan almadan 12 vurmuş hiissi var içimde
oysaki sözlerin dilinw koyulan mermiler silah mermisinden daha sıcak ve soğuk kanlıydı keşke beynimden vurulsaydım acı;yüreğimden beynime sızladı o kadar basitmiş ki hayatı yaşamak geriye kalan ardında yanlızlıkmış gözlerimin devamlı odaklandığı noktalarda bir yağmur bir de kar vardı; yağmur senin göz yaşların karlar benim kefenimdi çünkü iş işten geçmişti verilen sözler aşk için tutulan umutlar kiralanan hayeller kalıbına oturmamıştı Gün geçtikçe hayellerle yenileniyordum kalbimde hissettiğim tenin;hala yaşıyor bedenimde zaman sanki geriye doğru ilerliyordu bir kaç ta olsa görebilseydim seni bana uzaklatan hayeller belkide beni senin içinde yaşattırıyor dön gel nerdesin her yağan yağmuru adına benzetiyorum her yağan yağmura senin adını veriyorum gözler iki tanedir ama yağmurlar o kadar küçülmüş ki gözümde .
acı çekmişçesine onları saymaktan bıkmıyordum çunku sözlerimden ikisinden biri sen birisinden yeni doğan ismindi benim için yine bir sonbahar yaşamak istemiyorum çunku dökülen yapraklar beni üzüyor tıpki onların dalından ayrılırken yaşadığı üzüntü gibi belkide yeniden geleceklerini:;yeniden filizleneceklerini biliyorlardı yeniden yeni günlere açacakları umutları vardı içinde bir ağac 60 sene yaşarcasına yaşşattıkları ve hayranlarınında onu gören gözler olduğunu biliyordu sevildikçe seviyorlardı öldükçe diriliyordu içinde ki yaşama hissi onları öldürmeye cesaret edemiyordu Dön Gel Nerdesin Sevgilim...
Yüreğimde kalıcı izler onu takip etmiş gibisine aşık cevapsız bir aşka alo diyorum belkide amaclarımından doğan sabahlar gecemi karanlık eden yıldızlar onu bana giittikçe uzaklaştırıyor belkide ben hayata düşmanım :hayatta bana düşman; hiç sevmemiş gibisine silahını mermilerle doldurup nişan almadan 12 vurmuş hiissi var içimde
oysaki sözlerin dilinw koyulan mermiler silah mermisinden daha sıcak ve soğuk kanlıydı keşke beynimden vurulsaydım acı;yüreğimden beynime sızladı o kadar basitmiş ki hayatı yaşamak geriye kalan ardında yanlızlıkmış gözlerimin devamlı odaklandığı noktalarda bir yağmur bir de kar vardı; yağmur senin göz yaşların karlar benim kefenimdi çünkü iş işten geçmişti verilen sözler aşk için tutulan umutlar kiralanan hayeller kalıbına oturmamıştı Gün geçtikçe hayellerle yenileniyordum kalbimde hissettiğim tenin;hala yaşıyor bedenimde zaman sanki geriye doğru ilerliyordu bir kaç ta olsa görebilseydim seni bana uzaklatan hayeller belkide beni senin içinde yaşattırıyor dön gel nerdesin her yağan yağmuru adına benzetiyorum her yağan yağmura senin adını veriyorum gözler iki tanedir ama yağmurlar o kadar küçülmüş ki gözümde .
acı çekmişçesine onları saymaktan bıkmıyordum çunku sözlerimden ikisinden biri sen birisinden yeni doğan ismindi benim için yine bir sonbahar yaşamak istemiyorum çunku dökülen yapraklar beni üzüyor tıpki onların dalından ayrılırken yaşadığı üzüntü gibi belkide yeniden geleceklerini:;yeniden filizleneceklerini biliyorlardı yeniden yeni günlere açacakları umutları vardı içinde bir ağac 60 sene yaşarcasına yaşşattıkları ve hayranlarınında onu gören gözler olduğunu biliyordu sevildikçe seviyorlardı öldükçe diriliyordu içinde ki yaşama hissi onları öldürmeye cesaret edemiyordu Dön Gel Nerdesin Sevgilim...