Affettim

Konu sahibi son olarak 2616 gün önce görüldü
Affettim

Bağışladım iyimserliğimi tüketen yılları

Affettim

Azad ettim zihnimin zindanlarından

Unutmaya uçurdum

Unutmama çırptılar kanatlarını

Bağışladım dün kimi yıllarıma gardiyan günleri

Tarihi tarihine ezberimde

Bir acıklı şiir

Yarım bir ezgi gibi

Saydam resimlerini yaktım o günlerin

Soyut nemler taşıyan gözlerimi sildim bir çırpıda

Silinesi fasıllarmış elbet

Yazılıp çöpe atılmış

Sahibini bulması yasaklanmış mektuplar gibi ...

Adımı yazıpda altına karalamışım bir hamlede

Bir solukta ciğerlerime çekmişim dumanaltı odaları

Affettim çarpa çarpa durabildiğim zamanları

Elleri boyalı komik resimleriyle övünen bir çocuk gibi ruhum

Ne gülmekten aşağı kalır yanım

Ne de ağlamak için masum

Kucaklayıp uyuyakaldığım kulağıma çalan şarkıların adı yok

Şikayetçi bir bet kadın

Ve

Büyümekten korkan bir deli adamın aşkı gibi...

Uzaktan imkansız

Yakından sonsuz..!

Affedilesi kimi demler ...

Affedilesi olabilmekte belki

Karşı şeritten izlenen 'ben'ler.

Yahut karşısı aynanın

Farklı bir yüze gülümsemek gibi gülümseyebilmek hiç bir farkı olmayan

Karşında öylece duran

Şakayla karışık hüzünlere tanık kimseye.

Tanıdık pencere buğularına parmağıyla yazdığı hep o aynı iki harfi

Unutur gibi yapması tanıdık.

Tanık ve tanıdık geliyoruz bağışladığımız yıllardan.

Kendimize sımsıkı sarılıp söz vermek için

Bir gün hatalarımıza affedilirlikte getirebilmek için...

Bazı yalanların asıktır suratları oysa

Bir şişe şaraba da tav olunur mutlu olmak uğruna

Görüp görülesi ne varsa hatalarımızın ardında, bir soytarı durur

İşte

Soyu sopu belirsiz karmaşalar yığını, var olmakla ölmek arası!

 
Geri