Affetmek Neden Zordur

🕒 Konu sahibi 8 saat önce aktifti
Önem verdiğiniz biri sizi incittiğinde, öfkeye, küskünlüğe ve intikam düşüncelerine tutunabilir veya affetmeyi seçerek geleceğe doğru ilerleyebilirsiniz. Kural basit: Geçmişteki küskünlüğünüzün şimdiki sevincinizin önünde bir engel olmasına izin vermeyin.

Belki bir ebeveyn büyümenizi sürekli olarak eleştirdi, bir meslektaşınız bir projeyi sabote etti ya da hayatınızdaki insan hak etmediğinizi düşündüğünüz halde sizi üzdü. Bu yaralar sizde kalıcı bir öfke, acı, hatta intikam duygusu bırakabilir. Ancak geçmişte meydana gelen davranışlarla ilgili küskünlüğümüze tutunduğumuzda, gerçekten zarar verdiğimiz yalnızca kendimizdir.

Araştırmalar, affetmeme gibi olumsuz duygular taşımanın fiziksel sağlığımızı olumsuz etkilediğini gösteriyor. Duygusal yük; kan basıncımızı ve kalp atış hızımızı yükseltiyor, metabolik hastalık riskimizi ve obezite riskimizi artırabiliyor. Yanlışlar üzerinde kafa yormak ve derin düşüncelere dalmak vücudumuzu stres altında tutabiliyor ve aynı zamanda stres hormonumuzun dolaşımda kalmasını sağlıyor.

Peki affetmek nedir?

Affetmek, geçmişte kilitli kalmak yerine şu anda var olmak için kendimizi serbest bırakmakla ilgilidir. Affetmek, bir yanlışın yapıldığını basitçe unuttuğunuz veya kişinin yaptığının doğru olduğunu kabul ettiğimiz anlamına gelmez. Daha çok, geçmiş olayın olumsuz duygu ağırlığından kurtulmak ile birlikte genellikle, küskünlük ve intikam düşüncelerini bırakma kararını içerir.

Affetmeyi reddetmek, sizi geçmişte kilitli tutacak ve geleceğe adım atmanızı engelleyecektir.

Küskünlüğe devam etme kararı ile birlikte geçmişte bize yanlış yapan birinin, şimdi ve gelecekte yaşamlarımız üzerinde olumsuz kontrol uygulamaya devam etmesine izin vermiş oluyoruz ve kendimizi şimdiki zamanda daha dolu yaşamaktan, geleceğe doğru daha özgürce hareket etmekten alıkoymuş oluyoruz.

Peki nasıl affederiz?

Olayın yaşandığını kabul edin. Ne kadar istesek de geçmişi geri getiremeyiz.

Affetmenin değerini ve hayatınızı nasıl iyileştirebileceğini kabul edin.

Mağdur rolünden uzaklaşın ve sizi rahatsız eden kişinin hayatınızda sahip olduğu kontrolü ve gücü bırakın.

Size verilen zararın davranışlarınızı nasıl etkilediği hakkındaki duygularınızı kabul edin ve onları serbest bırakmak için çalışın.

Sadece bir olayın meydana geldiğini değil, arkasında hoş olmayan duyguların kaldığını da kabul edin. Öfkelenmek ya da incinmek sorun değil. Ancak bu duyguları ömür boyu bağlılık olarak taşımak sizin yararınıza değil.

Geçmişin bugün sizi kontrol etmeye devam etmesine izin vermektense, şimdiki zamanda duygularınızı kontrol altına almakla kazanılacak daha çok şey olduğunu kabul edin.

Başkalarını affetmeyi öğrenmek biraz zaman alabilir ancak affetmeyi karşı tarafa hediye olarak değil kendinize verdiğiniz en büyük hediye olarak kabul edin.
alıntı​
 
Affedemeyeceğim durumlarda bile kin duymamayı tercih ediyorum çünkü karşı tarafla tüm bağımı kesmek isterim ki bunun için de nötr olmak gerekiyor. Bu demek değildir ki bir daha diyalog kurarım ancak içimde öfke de beslemem.
 
affetmeyin çocuklar,size öz saygınızı kaybettiren ve bu uğurda defaatle uğraşan insanları affetmeyin.
kin tutmak, yük taşımak değil.
affetmeye yüz tuttuğunuz an size nasıl davrandıklarını hatırlatın kendinize, benci olun biraz.
 
Ben affetmeyeceğim. En sevdikleriyle sınansınlar.
 
Affetmek zor değil de, yapılan davranışları sindirmek zor. Yoksa tamam affettim der geçersin. Ya her aklina geldiğinde gerilen damarlar ? Hiçbirşey kolay unutulmuyor elbet.
 
Yanlış yapan kişinin yanına hiçbir şey kâr kalmaz, merak etmeyin ancak vakti biraz gecikebilir. Hayatta öyle örnekler gördüm ki hak yerini mutlaka buluyor ve hem de en ummadıkları anda, en mutlu olduklarında yakalarına yapışıyor. O sebeple size yanlış yapan kişileri kendinize hiç dert edinmeyin.
 
Yanlış yapan kişinin yanına hiçbir şey kâr kalmaz merak etmeyin ancak vakti biraz gecikebilir. Hayatta öyle örnekler gördüm ki hak yerini mutlaka buluyor ve hem de en ummadıkları anda, en mutlu olduklarında yakalarına yapışıyor. O sebeple size yanlış yapan kişileri kendinize hiç dert edinmeyin.
Haklısınız. Zamanla geçiyor birşekilde (:
 
affetmeyin çocuklar,size öz saygınızı kaybettiren ve bu uğurda defaatle uğraşan insanları affetmeyin.
kin tutmak, yük taşımak değil.
affetmeye yüz tuttuğunuz an size nasıl davrandıklarını hatırlatın kendinize, benci olun biraz.

Yok sayarım dediysem öyle unutmam yahu .
öyle bir beddua etmişim ki fece gündüz ülkeni şaftı kaydı o günden sonra ahahha
 
O öfke ve kinle yaşanmaz... Çabuk kırılırım çabuk alınırım çabuk da ofkelenirim ama anlık olur. Emek verdiğim arkadaşlık ilişkisi için de çabalarım elimden geldiği kadarıyla ama karşısı duvarsa bir zaman sonra çekilirim. Bu gururu hiçe saymak değil yanlış anlaşılmasın ya da anlaşılsın napim... Kin tutmak için fazla güzelim tsk....
 
Kin duygusu bana büyük bir yük geliyor. Karşımda pişmanlıkla gelen samimi bir özür varsa nasıl affetmeyebilirim ki? Annem hep kızar bana kin tutmadığım için. :) Ama hakikaten kin tutabilmek özel bir yetenek ve ben bu yeteneğe hiç sahip olamadım.
 
Şartlar kötüleşince iki merhamet edip, tartistiğinda hatalarını yüzüne vuruyorsan,eskisi gibi güvenemiyor ve sevemiyorsan,yüzüne eskisi gibi bakamiyorsan affetmedin.
Kandırma kendini.
Kolay bir şey değil, tanrıya mahsus tanimlamasındaki giz de bu esasında.
Şahsen kolay kin bağlamam, ortalama birinin elli kere küseceği davranışlara küsmek gibi bir reaksiyon bile göstermem.
Sildiysem de affetmem; yukarıda tanimladigim parametrelerde eksik bı puzzle parçası muhakkak kalır. Belki düşman kalmayız ama dost da olamayız.
Sağlıklı bir hayat için kötü duygular da gereklidir.
Tıpkı iz elementler gibi; çok az ama doğru dozu hayat kurtarır, fazla dozu ya da hiç olmaması da öldürür.
Ölmeyin.
 
Ikili iliskiler disinda, kimseyi o pozisyona koymuyorum galiba. En fazla uzaklasirsiniz, muhatap olmazsiniz. Hayatinizda bulundurmadiginizda da zarar minimuma iner zaten. Belki de reeldeki kimseyle oyle buyuk sorunlar yasamadigim icin, bunlari soylemem kolay oluyor :d
 
Affetmek eğer tamamen o kişiye karşı iyimserleşmekse bu biraz zor.
Kolay kolay kimseye kin duymam.Ancak sabrımı hayli zorlamış, haksızlık yapmış, canımı fena yakmışsa kin duyabiliyorum.Elimde değil.Unutamam bana yapılanı.Onunla yatıp onunla kalkmam.Aklımı her an meşgul etmez.
Fakat er geç ettiğini bulursa bundan da memnun olurum.Yani zerre kadar acımam.Haksizliga uğradığını bilen kolay kolay affetmez.
Tabii bu binde bir hissedeceğim bir duygu.Yoksa kimseyle işim olmaz.Her önüme gelene kin duymam.Bu olsa olsa hastalıklı,bencil birinin tavrı olur.
 
Son düzenleme:
Geri