Affet Beni!
Tamamen yaşadığım bi olay.Belki de çoğu insan anlatacağım olaya benzer bi durumla karşı karşıya kalmıştır.Ama acaba benim kadar vicdan azabı çekmişmidir yada çekiyomudur bilemem.
2000 yılında lise bittikten sora ilk hakkımda kazanamadım öss yi ve ikici kez sınava hazırlanıyorum.Dersane başladıktan yaklaşık 1 ay sonra falan gördüm onu dersane kantininde.İlk görüşte de aşık oldum o kadar güzeldiki!!
Hemen çalışmalara başladım 2 ay sürdü onu razı edebilmek bi kaç kez reddedildim ama sonunda benimle olmayı kabul etti.O kadar mutluydum ki gerçi o beni öyle çok sevmiyo olsada onun için gözümü kırpmadan ateşe atlayacak kadar seviyodum ben.derken günler geçti benden ayrıldı.
Öyle bir afalladım ki sbahlara kadar ağladım uyuyamadım vs Daha sonra tekrar bir araya geldik ve daha da güzeli artık oda beni en az benim onu sevdiğim kadar seviyodu.
Derken sınav geldi çattı ben kazandım ama o kazanamadı açıkcası gizliden gizliye sevinmiştimde.Hani maçoluk varya biraz okumadığına göre ilerde evlendiğimizde evinin kadını olucaktı.
Neyse uzatmayım 2 sene kadar beraber olduk hayatımın en güzel iki senesiydi.
Çevremizdekilerin özendiği bi çift olmuştuk.Bakışlarımızla anlaşabiliyoduk.Ve beni öyle çok seviyoduki birdaha birinin beni onun kadar sevebileceğini sanmıyorum.Çok şey yaşadık çok şey paylaştık.
Ben mi ne yaptım ortada hiç bir sorun yokken ayrıldım ondan.Hemde adi bi şekilde hemde telefonda.Daha sonra fakültede bi çok kız arkadaşım oldu.Bi kaç aylık haftalık gecelik
2 senedir kız arkadaşım yok ve ben 2 senedir onu hala ne çok sevdiğimi düşünüyorum.
Düşündüm ki o beni çok seviyodu yaşanmış çok şeyimizde var.Ararsam döner diyodum kendime.Ondan ayrılmamın en büyük nedeni artık onun bana ait olduğunu düşünmem di ben onu hep elde var 1 olarak görmüşüm.
Karaktersizlik sorumsuzluk etmişim de arkadaş ortamlarında çapkın erkek die pohpohlanmışım.Yeni yeni anlıyorum
Herneyse en sonunda bi cesaret aradım.Görüşelim dedim.Bana lütfen bi daha arama dedi nişanlanmış yazada evleniyomuş evinin kadını olacakmış.
Benim kara gözlüm kurban olduğum ben şimdi bu vicdan azabıyla bu pişmanlıkla bu sorumsuzluğumla bu karaktersizliğimle bu sensizliğimle ve ahın boynumdayken daha nereye kadar yaşarım!!
Senin helalliğini almadan nasıl ölürüm!! Sen beni affetsen hakkını helal etsen bile ben sen bi başkasıyla evliyken kendimi nasıl affederim!! Allah 'ım affet!!!!!!!!
~ ALINTIDIR ~
Tamamen yaşadığım bi olay.Belki de çoğu insan anlatacağım olaya benzer bi durumla karşı karşıya kalmıştır.Ama acaba benim kadar vicdan azabı çekmişmidir yada çekiyomudur bilemem.
2000 yılında lise bittikten sora ilk hakkımda kazanamadım öss yi ve ikici kez sınava hazırlanıyorum.Dersane başladıktan yaklaşık 1 ay sonra falan gördüm onu dersane kantininde.İlk görüşte de aşık oldum o kadar güzeldiki!!
Hemen çalışmalara başladım 2 ay sürdü onu razı edebilmek bi kaç kez reddedildim ama sonunda benimle olmayı kabul etti.O kadar mutluydum ki gerçi o beni öyle çok sevmiyo olsada onun için gözümü kırpmadan ateşe atlayacak kadar seviyodum ben.derken günler geçti benden ayrıldı.
Öyle bir afalladım ki sbahlara kadar ağladım uyuyamadım vs Daha sonra tekrar bir araya geldik ve daha da güzeli artık oda beni en az benim onu sevdiğim kadar seviyodu.
Derken sınav geldi çattı ben kazandım ama o kazanamadı açıkcası gizliden gizliye sevinmiştimde.Hani maçoluk varya biraz okumadığına göre ilerde evlendiğimizde evinin kadını olucaktı.
Neyse uzatmayım 2 sene kadar beraber olduk hayatımın en güzel iki senesiydi.
Çevremizdekilerin özendiği bi çift olmuştuk.Bakışlarımızla anlaşabiliyoduk.Ve beni öyle çok seviyoduki birdaha birinin beni onun kadar sevebileceğini sanmıyorum.Çok şey yaşadık çok şey paylaştık.
Ben mi ne yaptım ortada hiç bir sorun yokken ayrıldım ondan.Hemde adi bi şekilde hemde telefonda.Daha sonra fakültede bi çok kız arkadaşım oldu.Bi kaç aylık haftalık gecelik
2 senedir kız arkadaşım yok ve ben 2 senedir onu hala ne çok sevdiğimi düşünüyorum.
Düşündüm ki o beni çok seviyodu yaşanmış çok şeyimizde var.Ararsam döner diyodum kendime.Ondan ayrılmamın en büyük nedeni artık onun bana ait olduğunu düşünmem di ben onu hep elde var 1 olarak görmüşüm.
Karaktersizlik sorumsuzluk etmişim de arkadaş ortamlarında çapkın erkek die pohpohlanmışım.Yeni yeni anlıyorum
Herneyse en sonunda bi cesaret aradım.Görüşelim dedim.Bana lütfen bi daha arama dedi nişanlanmış yazada evleniyomuş evinin kadını olacakmış.
Benim kara gözlüm kurban olduğum ben şimdi bu vicdan azabıyla bu pişmanlıkla bu sorumsuzluğumla bu karaktersizliğimle bu sensizliğimle ve ahın boynumdayken daha nereye kadar yaşarım!!
Senin helalliğini almadan nasıl ölürüm!! Sen beni affetsen hakkını helal etsen bile ben sen bi başkasıyla evliyken kendimi nasıl affederim!! Allah 'ım affet!!!!!!!!
~ ALINTIDIR ~