[FONT="]Allahım! Hamdinle seni tesbih ediyorum. Senin adın müba*rektir. Şerefin yücedir. Senden başka ilâh yoktur. Ben nefsime zulmettim. Beni bağışla. Senden başka günahları bağışlayan yoktur.[/FONT][FONT="]“[/FONT]
[FONT="]Ya Rabbi, beni Muhammed (s.a.v.) Hakkı için bağışla![/FONT]
[FONT="]Yine Efendimiz (s.a.v.) Hazretlerinden rivayet olundu: Âdem Aleyhisselâm dua ederken:[/FONT]
[FONT="]Ya Rabbi! Beni Muhammed[/FONT][FONT="] (Mustafa) s.a.v. hazretlerinin hakkı için bağışla” dedi. Allah:[/FONT]
[FONT="]Muhammed Mustafa’yı nereden biliyorsun,[/FONT][FONT="]” dedi. O:[/FONT]
[FONT="]Sen beni yaratıp içime ruh üflediğinde gözlerimi açtım. Arşın direklerinin üzerinde [/FONT][FONT="]Lailaheillallah Muhammedenrasulullah[/FONT][FONT="] Allah’dan başka ilah yoktur. Muhammed Allah’ın rasûlüdür” yazılıydı. Oradan muhlûkatinin en şereflisi ve en üstünü olduğunu anladım. Çünkü sen onun adını kendi adına yakınlaştırdın[/FONT][FONT="],” dedi. Allah:[/FONT]
[FONT="]Evet![/FONT][FONT="]” dedi. Ve böylece Âdem Aleyhisselâm, Efendimiz (s.a.v.) Hazretlerinin şefaatiyle bağışlandı.[/FONT]
[FONT="]Âdem Aleyhisselâm, cennetten indirilme anında söylediği ilk sözler şunlar:[/FONT]
[FONT="]Ya Rabbi! Sen vasıtasız olarak beni kudret elinle yaratmadın mı[/FONT][FONT="]?” Allah:[/FONT]
[FONT="]Evet”[/FONT][FONT="], dedi. Âdem Aleyhisselâm:[/FONT]
[FONT="]Beni cennetine yerleştirmedin mi?[/FONT][FONT="]” Allah:[/FONT]
[FONT="]Evet,[/FONT][FONT="]” dedi. Âdem Aleyhisselâm:[/FONT]
[FONT="]Ya Rabbiî Senin gadabın rahmetini geçmedi mi[/FONT][FONT="]?” Allah:[/FONT]
[FONT="]Evet![/FONT][FONT="]” dedi. Adem Aleyhisselâm:[/FONT]
[FONT="]Ya Rabbi! Eğer ben kendimi düzeltir, sana döner ve tevbe edersem, sen beni yine cennetine koyar mısın?[/FONT][FONT="]” Allah:[/FONT]
[FONT="]-”Evet” dedi.[/FONT]
[FONT="]İşte bu kelimeler, insanî ahidlerdir. Ademî mîsâk ve sözleşmelerdir. Halifeden, Hak Teâlâ Hazretlerine yapılan Rabbânî münâcâtlardır. [/FONT]
[FONT="]Böylece Âdem Aleyhisselâm, masiyyetinden dönmekle, zellesini (günahını) itiraf etmekle, hatâ ve unutkan*lığından dolayı özür dilemekle Allaha tevbe etti. (0 da) tevbesini kabul etti.” Yani Rabbi ona rahmet ve tevbesini kabul etmekle döndü.[/FONT]
İsmail Hakkı Bursevi, Rûhu’l-Beyan Tefsiri Tercümesi cilt 1